SOH­BET........................................CU­MA GÜ­NÜN­DE­Kİ DUÂ

Bir ha­dîs-i şe­rîf­de (Cum’a gü­nlerinde bir ân vardır ki,mü’minin o ânda ettiği düâ red olun­maz) bu­yu­rul­du, Ba’zı­la­rı, bu an, ikin­di ile ak­şam za­ma­nı ara­sın­da­dır de­di. Bir ha­dîs-i şe­rî­de bu­yu­rul­du ki, (Cum’a gü­nü sa­bâh na­mâ­zın­dan ön­ce, “Es­tağ­fi­rul­la­hel’azim el­le­zi lâ ilâ­he il­lâ hü­vel hay­yel­kay­yû­me ve etû­bü ileyh” okur­sa, bü­tün gü­nah­la­rı af olur). Kul hak­la­rı­nı ve ka­zâ­ya ka­lan farz­la­rı öde­mek ve ha­râm­lar­dan vaz­geç­mek şart­tır. Bir ha­dîs-i şe­rîf­te (Cum’a na­mâzın­dan son­ra, ye­di def’a İh­lâs ve Mu’av­ve­ze­teyn oku­ya­nı, Al­la­hü te­âlâ, bir haf­ta, ka­zâ­dan, be­lâ­dan ve kö­tü iş­ler­den ko­rur).
Cum’a gü­nü ya­pı­lan ibâ­det­le­re, baş­ka gün­de ya­pı­lan­la­rın, en az, iki ka­tı se­vâp ve­ri­lir. Cum’a gü­nü iş­le­nen gü­nâh­lar da, iki kat ya­zı­lır. Bir ha­dîs-i şe­rîf’de bu­yu­rul­du ki: (Cu­mar­te­si gün­le­ri ya­hû­di­le­re, pa­zar gün­le­ri na­sâ­râ­ya ve­ril­di­ği gi­bi, Cum’a gü­nü, müs­lü­mân­la­ra ve­ril­di. Bu gün, müs­lü­mân­la­ra hayr, be­re­ket, iyi­lik var­dır).

SAĞLIK   ........................  YOĞURT
Yo­ğurt kalb kri­zi­ni ve da­mar sert­li­ği­ni ön­lü­yor. Ya­pı­lan araş­tır­ma­lar so­nu­cu­na gö­re, yo­ğurt da­mar sert­li­ği­ni ön­le­di­ği gi­bi kalb kri­zi­ne (En­fak­tüs), de mâ­ni ol­mak­ta­dır. Kan­da­ki ya­ğı, ko­lest­ro­lü ve kan do­la­şı­mı­nı kont­rol ede­bi­le­cek bir mad­de yo­ğurt­ta tes­bit edil­miş­tir. Bu mad­de hid­rok­si-me­tilg­lu­ta­rik (H.M.G.A.) olup, da­mar sert­li­ği­nin ya­nı sı­ra, şe­ker has­ta­lı­ğı­nı da en­gel­le­di­ği an­la­şıl­mış­tır.
Ölüm se­bep­le­ri­nin sı­ra­lan­ma­sın­da kan­se­rin de önün­de ge­len hi­per­tan­si­yon, da­mar sert­li­ği ve şe­ker has­ta­lı­ğı­nın en bü­yük se­be­bi ise, kan için­de yağ mik­ta­rı­nın çok faz­la olma­sı gös­te­ril­mek­te­dir.

FIKRA ........................GÖZ­LÜK
Adam her göz­lü­ğü de­ne­dik­çe, “Na­fi­le bu­nun­la oku­ya­mı­yo­rum” de­di. Yo­ru­lan ve sab­rı tü­ke­nen göz­lük­çü so­nun­da:
 “Sen oku­ma bi­lir mi­sin?”  di­ye sor­du.
Köy­lü hay­ret­le bak­tı:
“Oku­mak bil­sey­dim, göz­lük is­ter miy­dim?”