MENKIBE ....................... RUM KAYSERİNİN KIZI

İb­ra­him Hav­vâs (kud­dîse sir­ruh) an­la­tır:
Bir se­ne hac­ca git­me­ye ni­yet et­tim. Bu ni­yet­le yo­la çı­kıp ne za­man Kâ­be-i şe­rîf ta­ra­fı­na git­mek is­te­dim ise, gayr-i ih­ti­ya­rî ters is­ti­kâ­me­te gi­di­yor­dum. Al­la­hü te­âlâ­nın irâ­de­si be­ni ba­tı ta­ra­fa çe­ki­yor­du. En so­nun­da İs­tan­bul’a git­me­ye ka­rar ver­dim. Şeh­re gir­dim. 
Yük­sek bir köşk gör­düm. Ka­pı önün­de bir kı­sım in­san­lar, bir ara­ya top­lan­mış­lar­dı. Yak­laş­tım ve sor­dum;
-Ni­çin top­lan­dı­nız?
-Rum kay­se­ri­nin kı­zı de­lir­di. Ça­re bul­mak için dok­tor­la­rı top­la­dı.
“-Bun­da bir hik­met ol­sa ge­re­kir”, de­dim ve içe­ri gir­dim. Ora­da Kay­ser’in kı­zı­nı on­dör­dün­cü ay gi­bi gör­düm. Ba­na bak­tı ve de­di ki:
-Hoş gel­din ey İb­ra­him Hav­vâs!
-Be­ni ne­re­den ta­nı­yor­su­nuz?
-Ca­nı­mı câ­nâ­na tes­lim et­mek is­te­dim ve Hak te­âlâ­dan sev­di­ği bir ku­lu­nu ya­nım­da bu­lun­dur­ma­sı­nı ni­yaz et­tim. Rü­yam­da bu­yu­rul­du ki: “Ya­rın İb­ra­him Hav­vâs sa­na ge­le­cek.”
-Has­ta­lı­ğı­nız ne­dir?
-Bir ge­ce dı­şa­rı çı­kıp ib­ret na­za­rıy­la gök­yü­zü­ne bak­tım. Ken­dim­den geç­tim. (Al­la­hü ehad, ver­re­sû­lü Ah­med) ke­li­me­si di­li­me, mâ­na­sı kal­bi­me gel­di. Bu ke­li­me­yi di­lim­den dü­şür­mez ol­dum. Bu se­bep­ten , hâ­li­me de­li­lik alâ­me­ti ba­na da de­li de­di­ler.
-Bi­zim di­ya­ra gel­mek is­ter mi­sin?
-Si­zin di­yar­da ne var?
-Mek­ke, Me­di­ne, Bey­tül mu­kad­des ora­da­dır.
-Sağ ta­ra­fı­na bak!
Bak­tım bir düz­lük­te Mek­ke, Me­di­ne ve Bey­tül Mu­kad­des kar­şım­da du­ru­yor, gör­düm. Az son­ra de­di ki:
-Va­kit yak­laş­tı. İs­tek ve ar­zu had­di aş­tı ve Ke­li­me-i şe­hâ­det ge­ti­rip rû­hu­nu tes­lim et­ti.