GÜNÜN TARİHİ ....................... “TİTANİC”

14 Ni­san 1912’de de­niz­ci­lik ta­ri­hi­nin en bü­yük fa­ci­ala­rın­dan bi­ri mey­da­na gel­miş­ti. Dört ba­ca­lı dev “Ti­ta­nic” t­ran­sat­lan­ti­ği çık­tı­ğı ilk se­fer­de At­lan­tik Ok­la­nu­su’nda bir buz­da­ğı­na çarp­mış ve al­dı­ğı ya­ra­nın et­ki­siy­le kı­sa bir za­man için­de bat­mış­tı. Bu fe­ci ka­za so­nu­cu yol­cu ve per­so­nel tam, 1513 ki­şi ha­ya­tı­nı kay­bet­miş­ti. “Ti­ta­nic” in ba­tı­şı, yüz­yı­lı­mı­zın en bü­yük olay­la­rın­dan bi­ri ola­rak hep ha­tır­la­na­cak­tır.

SOHBET.......................    ÇOCUK NASIL TERBİYE EDİLİR
Ço­cu­ğu, her ka­ba­ha­tin­de azar­la­ma­ma­lı­dır. Ço­cuk, sık sık azar­la­nır­sa, ar­tık azar­la­ma­nın, na­si­ha­tin bir de­ğe­ri kal­maz. Ço­cuk der ki, (De­mek suç iş­le­nir, azar­la­nır ve böy­le de­vam eder.) Ba­ba ço­cu­ğa  kar­şı ne de­vam­lı asık su­rat­lı dur­ma­lı, ne de ço­cuk­la faz­la yüz göz ol­ma­lıdr. Ba­ba ko­nuş­ma­sı­nın hey­be­ti­ni ko­ru­ma­lı­dır. An­ne, ço­cu­ğu ba­ba­sı ile kor­kut­ma­lı­dır. (Ba­ban duy­ma­sın) de­me­li­dir.
Doğ­ru da ol­sa çok­ça ye­min et­me­si­ne mü­sa­ade et­me­me­li­dir. Vara yo­ğa ye­min, kö­tü bir alış­kan­lık­tır. Büyük­le­re hür­met et­me­nin, ye­ri­ni on­la­ra ver­me­nin ve her­kes­le iyi ge­çin­me­nin ehem­mi­ye­ti ço­cu­ğa an­la­tıl­ma­dır. Ço­cuk mek­tep­ten dö­nün­ce, mek­tep yor­gun­lu­ğu­nu oyun ile te­lâ­fi et­me­li­dir. Çok­ça da oy­na­yıp oyun ile de yo­rul­ma­ma­lı­dır.
Baş­ka­la­rı­nın ya­nın­da edeb­li otur­ma­sı, ayak ayak üs­tü­ne at­ma­ma­sı , lâ­uba­li ha­re­ket­ler­den uzak dur­ma­sı tel­kin edil­me­li­dir. Ço­cuk na­sıl ol­sa ko­nuş­ma­sı­nı öğ­re­ne­cek­tir. Mak­sat, ona icâb edin­ce sus­ma­sı­nı ve bü­yük­le­rin sö­zü­nü din­le­me­si­ni öğ­ret­mek­tir. Ço­cuk bir ayıp, bir ku­sur iş­le­di­ği za­man per­de­si­ni yırt­ma­ma­lı, yüz göz ol­ma­ma­lı­dır. Gör­me­mez­lik­ten gel­me­li­dir. Eğer far­ke­der de ses çı­ka­rıl­ma­dı­ğı­nı an­lar­sa, ce­sa­ret­le­nir, ben­ze­ri suç­la­rı ra­hat­ça iş­ler.
Ne za­man ço­cuk­ta iyi bir ha­re­ket gö­rü­lür­se, onu tak­dir et­me­li, mü­kâ­fat­lan­dır­ma­lı­dır. İn­san­la­rın ya­nın­da onu öv­me­li­dir. (Am­ca­sı be­nim ço­cu­ğum böy­le yap­tı.) di­ye­rek iyi­ye teş­vik et­me­li­dir. Ara sı­ra ya­ra­maz­lık­la­rı gö­rü­lür­se, ba­zan gör­me­me­li, göz yum­ma­lı­dır.

¥ Her ne doğ­rar­san aşı­na, o çı­kar ka­şı­ğı­na.