GÜZEL AHLÂK ....................... ÇOCUK TERBİYESİ

Ço­cuk, ana ba­ba­ya ema­net­tir. Onun te­miz kal­bi boş bir plâk gi­bi­dir. Her tür­lü na­kı­şa mü­sa­it­tir. Ne­ye mey­let­ti­ri­lir­se ora­ya yö­ne­lir. Eğer hay­rı âdet eder, öğ­re­nir­se ha­yır üze­ri­ne bü­yür. Dün­ya ve âhı­ret sa­ade­ti­ne ka­vu­şur. Eğer ih­mal edi­lir, kö­tü­ye alış­tı­rı­lır­sa, kö­tü olur. Gü­nâ­hı da, ter­bi­ye­si ile mü­kel­lef ola­nın boy­nu­na­dır. Ço­cu­ğun ve­li­si kim­se, o mes’ul­dür. Kur’ân-ı ke­rîm­de, (Ne­fis­le­ri­mi­zi, ai­le ef­ra­dı­mı­zı, ya­kı­tı in­san olan Ce­hen­nem ate­şin­den ko­ru­ma­mız) em­re­dil­mek­te­dir.
El­li-yüz se­ne­lik kı­sa bir ha­yat için ço­cu­ğu dün­ya fe­lâ­ket­le­rin­den ko­ru­ma­ğa ça­lış­tı­ğı­mız gi­bi, ebe­dî fe­lâ­ke­te dü­çâr ol­ma­ma­sı için âhi­re­ti­ni de ko­ru­ma­mız lâ­zım­dır. Bu­nun için de gü­zel ah­lâk­lı ye­tiş­tir­me­ğe  ve kö­tü ar­ka­daş­lar­dan ko­ru­ma­ğa ça­lış­ma­lı­yız. Ço­cu­ğa her is­te­di­ği­ni al­mak ve lüks için­de ya­şat­mak uy­gun de­ğil­dir. Bü­yü­yün­ce de her is­te­di­ği­ni ele ge­çir­me­ğe ça­lı­şır, fa­kat bun­da mu­vaffak ola­ma­yın­ca su­kût-ı ha­yâ­le uğ­rar, is­yan­kâr olur.
Ken­di­miz he­lâl ye­di­ği­miz gi­bi ço­cuk­la­rı­mı­za da he­lâl ye­dir­me­li­yiz. Ha­ram­la bes­le­nen ço­cu­ğun ça­mu­ru, ne­câ­set­le yoğ­rul­muş gi­bi olur. Böy­le ço­cuk­lar da pis­li­ğe, kö­tü­lü­ğe mey­le­der. Sa­de­ce ça­lı­nan şey­ler­den baş­ka ha­ram yok zan­net­me­me­li­dir. He­lâl ka­zan­cı olan, alış ve­riş il­mi­ni bil­mez­se ha­ram yer. Ödünç alıp ver­me­de bi­le ha­ra­ma dü­şer. Gasp, rüş­vet, fâ­iz al­mak ve ver­mek su­re­tiy­le ka­za­nı­lan mal da ha­ram­dır. Ken­di­mi­zi ve ço­cuk­la­rı­mı­zı böy­le ha­ram ka­zanç­la bes­le­me­me­li­dir.

ŞİFALI BİTKİLER.......................    KAN YAPMAK İÇİN
1) Ka­ra bi­ber­le ku­ru üzüm ye­me­li­dir.
2) Üzüm pek­me­zi­ne inek sü­tü ve ba­dem ka­rış­tı­ra­rak iç­me­li­dir.
3) Bul­gur pi­lâ­vı­nı ho­şaf­la ye­mek de kan ya­par.

¥ Garibe bir selâm bin altına değer.
¥ Her ağaçtan kaşık olmaz.