SOHBET......................................YEDİ ALTIN ÖĞÜT

Na­si­hat is­ti­yor­sa­nız, şu hi­kâ­ye­yi ku­la­ğı­nı­za kü­pe et­me­niz ge­re­kir: Sâ­lih bir kim­se, bir müd­det ön­ce ve­fât eden âlim bir zâ­tı rü­yâda gö­rür. Ona der ki:
-Dün­ya­da­ki va­zi­ye­tin iyi idi. Ölün­ce sa­na ne yap­tı­lar, şim­di ne hal­de­sin?
-Şim­di cen­net ni­met­le­ri için­de­yim.
-Ne amel iş­le­din de bu ni­met­le­re ka­vuş­tun?
-Ho­cam ba­na ye­di öğüt ver­miş­ti.
Bu­nu hep ya­nım­da ta­şır­dım. Her işi­mi bu­na gö­re ya­par­dım.
-O ye­di öğüt ne­dir ki?
-Bun­lar: 1-Doğ­ru bir imân ile iti­kad­lan­mak, 2-Az ko­nuş­mak, 3-Az yi­yip az uyu­mak, 4-Ni­met­le­re şük­ret­mek, 5-Her­kes­le iyi ge­çin­mek, 6-Âlim­le­re ve bü­yük­le­re da­nı­şa­rak iş yap­mak, 7-Ka­de­re râ­zı ol­mak.

HİK­MET.......................ŞE­REF­Lİ İN­SAN KİM­DİR?
Ömer “Ra­dı­yal­la­hü anh” bu­yu­ru­yor ki: “Biz ze­lil bir ka­vim idik. Müs­lü­man ol­mak­la şe­ref bul­duk.” Baş­ka bir şey­de şe­ref ara­yı­nı Al­la­hü te­âlâ ze­lil eder. Müs­lü­man olan, imân et­ti­ği gi­bi ibâ­det de ede­cek­tir. Bu şe­kil­de kul ol­ma­yı bi­len in­san, ya­ra­tı­cı­sı­nın ya­nın­da iz­zet ve şe­ref sa­hi­bi olur.

HAFTANIN YEMEĞİ  .......................  SUCUKLU KÜNEFE
Ek­mek di­lim­le­ri­ni or­ta in­ce­lik­te ke­sin. Üst­le­ri­ne yi­ne in­ce di­lin­miş su­cuk yer­leş­ti­rin. Ye­te­ri ka­dar yu­mur­ta­yı çırp­tık­tan son­ra, di­lim­le­rin üze­rin­de gez­di­rin. En üs­te de ren­de­len­miş ka­şar ser­pin. Fı­rın­da kı­zar­tıp, may­da­noz ser­pe­rek sofraya getirin.

FIKRA .......................     NE­ YAPAYIM?
Delinin biri, çay içiyordu. Garsona seslendi.
-Şeker getirir misin?
-Kardeşim bu dördüncü şeker,
-Ne yapayım attıklarının hepsi eridi.