SOH­BET.................................................................................DUÂ

Duâ, is­te­mek de­mek­tir. Aç bir kim­se­nin iş­tah­lı ol­du­ğu bir va­kit­te, yi­ye­cek is­te­me­si gi­bi­dir. Pey­gam­ber aley­his­se­lâ­mı ve­si­le kı­la­rak duâ et­mek gü­zel olur. Bu­nun gi­bi  di­ğer  Pey­gam­ber­le­ri, ev­li­yâ­yı, sâ­lih­le­ri ve­si­le ede­rek dua et­me­nin  câ­iz ol­du­ğu­nu ha­dîs-i şe­rîf­ler gös­ter­mek­te­dir. Pey­gam­ber aley­his­se­lâm, “Yâ Rab­bi, sen­den is­te­yip de ver­di­ğin kim­se­le­rin ha­tı­rı için, sen­den is­ti­yo­rum.” di­ye­rek duâ eder ve böy­le duâ edil­me­si­ni em­re­der­di.
Al­la­hü te­âlâ, ken­di­si­ne duâ edip, bo­yun bü­ken­le­ri, yal­va­rıp, sız­la­yan­la­rı se­ver. Biz duâ et­mek­le em­ro­lun­duk. Be­lâ­la­rın, sı­kın­tı­la­rın git­me­si için duâ edil­me­li­dir. Sıh­hat, âfi­yet, af ve mağfirete kavuşmak için yalvarmalıdır. Duâ ile, sadaka ile, sâlih amel ile ömür uzar.

FIKRA.......................      HAK ET­MİŞ
Adam bi­raz si­nir­liy­di. Ka­rı­sı­na ses­len­di:
- Ka­pı­da­ki di­len­ci­ye bir şey ver­din mi?
- Evet, dün­kü çor­ba­yı... Bir de 10 li­ra ver­dim
- Çor­ba­yı iç­ti mi?
- Evet.
- Afe­rin, öy­ley­se on li­ra­yı hak et­miş.