GÜNÜN TARİHİ ................. ALİ BİN EBİ TÂLİB

Re­sû­lul­lâhın am­ca­sı olan Ebû Tâ­li­bin oğ­lu idi. İs­lâm ha­lî­fe­le­ri­nin ve cen­net­le müj­de­le­nen on ki­şi­nin  dör­dün­cü­sü­dür. Re­sû­lul­lâ­hın da­ma­dı, Ehl-i Bey­tin bi­rin­ci­si­dir. Hic­ret­ten yir­mi­üç yıl ön­ce Mek­ke’de te­vel­lüd, on ya­şın­da iken im­ân et­ti. Bü­tün ga­za­lar­da kah­ra­man­lık­lar gös­ter­di. Yal­nız Uhud’da onal­tı ye­rin­den ya­ra­lan­dı. Hic­rî Otuz­beş yı­lı­nın Zil­hic­ce ayın­da hâ­li­fe ol­du. Kır­kın­cı yı­lın Ra­ma­zân-ı şe­rif ayı on­ye­din­ci cum’a gü­nü sa­bah na­ma­zı­na gi­der­ken İb­ni Mül­cem ta­ra­fın­dan kı­lınç­la al­nı­na vu­rula­rak şe­hid edil­di. (24 Ocak 660) Kûfe­de ya­ni Ne­cef de­ni­len yer­de med­fun­dur. Buğ­day be­niz­li, uzun gerdanlı, güler yüzlü, iri ve siyah gözlü, geniş göğüslü, iri yapılı idi. Sakalı sık idi. Mu­ha­re­be za­man­la­rın­da uza­tır­dı ve omuz­la­ra ka­dar ya­yı­lır­dı. Son ze­man­la­rın­da sa­çı sa­ka­lı pa­muk gi­bi be­yaz ol­muş­tu.
İHTİYARA HÜRMET: Bir­gün Haz­ret-i Ali sa­bah na­ma­zı için mes­ci­de gi­der­ken bir ih­ti­ya­ra rast­la­dı. İh­ti­ya­rın ak­sa­ka­lı­na hür­met edip, önü­ne geç­me­di. İh­ti­ya­rın ar­ka­sın­da ağır ağır yü­rü­yor­du. Mes­cid ka­pı­sı­na gel­di­ler. İh­ti­yar, içe­ri gir­me­yip git­ti. Haz­ret-i Ali, bu ih­ti­ya­rın hı­ris­ti­yan ol­du­ğu­nu an­la­dı.
Mes­ci­de gi­rin­ce Re­sû­lul­la­hı, Es­hâb-ı kî­ram ile ce­ma­at ha­lin­de rü­kû’a eğil­miş bul­du. Na­maz­dan son­ra Es­hâb-ı kîram Ha­bib-i Ek­rem’den, bi­rin­ci rü­kû­da çok bek­le­dik­le­ri­nin se­be­bi­ni sor­du­lar. Re­sûl-i Ek­rem:
-Âdet olan tes­bi­hi söy­le­yip rü­kû­dan kal­ka­cak iken Ceb­râ­il aley­his­se­lâm Sid­re­tül-mün­te­hâ­dan sür’at­le gel­di. Ba­şı­mı tu­tup rü­kû­dan kalk­ma­ma en­gel ol­du. Bu­nun hik­me­ti­nin ne ol­du­ğu­nu bil­mi­yo­rum,bu­yur­du.
Der­hal Ceb­râ­il aley­his­se­lâm Re­sû­lul­la­hın hu­zûru­na gel­di.
-Ya Re­sû­lul­lah, sen rü­kû­dan kal­ka­ca­ğın za­man Al­la­hü te­âlâ (Var Ha­bi­bi­mi tut, rü­kû­dan kalk­ma­sın! Zi­râ ku­lum Ali, yol­da bir ih­ti­ya­rın ak sa­ka­lı­na hür­met edip ya­vaş yü­rü­yor. İlk rek’ate ye­tiş­sin) bu­yur­du. Ben de si­zi, Haz­ret-i Ali ge­lin­ce­ye ka­dar rü­kû­da tut­tum.