ŞİİR ................. İSTİKLÂL MARŞI
Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır parlayacak,
O benimdir, o benim milletimindir ancak!
Çatma kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl;
Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,
Hakkıdır Hakk’a tapan milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enğinlere sığmam, taşarım.
Garbın âfakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim imân dolu, göğsüm gibi ser-haddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imânı boğar,
“Medeniyet” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş, yurduma alçaklara uğratma sakın;
Siper et gövdeni dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’d ettigin günler Hakk’ın,
Kim bilir, belki yarın,belki yarından da yakın.
Bastıgın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı!
Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır atanı.
Verme dünyâları alsan da bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmazki fedâ?
Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şuhedâ!
Cânı, cânanı, bütün vârımı alsın da Hüdâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.
Ruhummun senden İlâhi şuçur ancak emeli;
Değmesin ma’bedimin göğsüme nâ’mahrem eli!
Bu ezanlar-ki şehâdetleri dinin temeli-
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecd ile bin secde eder –varsa– taşım,
Her cerîhamdan, ilâhi, boşanıp kanlı yaşım;
Fışkırır rûh–ı mücerret gibi yerden na’aşım;
O zaman yükselerek arşa değer belki başım!
Dalgalan sende şafaklar gibi ey nazlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl;
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet,
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl.
Mehmet AKİF ERSOY
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE