SOHBET ................ CELÂLEDDÎN-İ RÛMÎ

Al­la­hü te­âlâ­nın aş­kı ile dol­muş, ev­li­ya­nın bü­yük­le­rin­den­dir. 1207’ de Belh şeh­rin­de do­ğup, 1273’te Kon­ya’da ve­fat et­ti. Ba­ba­sı Be­hâ­ed­din-i Ve­led de, bü­yük âlim­di. Oğ­lu ile bir­lik­te, Hi­caz’a, son­ra şam’a ora­dan da Kon­ya’ya gel­di. Ön­ce Hü­sâ­med­din’den feyz al­dı. Son­ra, Şem­sed­din-i Teb­ri­zi ge­lip ir­şad ey­le­di.
Ce­lâ­led­din-i Ru­mi, ney ve düm­be­lek çal­ma­dı, dön­me­di, raks et­me­di. Bun­la­rı, son­ra ge­len ca­hil­ler uy­dur­du.
Di­va­nın­da otuz­bin, Mes­ne­vi­sin­de kırk­ye­di­bin be­yit var­dır. Mes­ne­vi­si­ni nazm şek­lin­de ya­za­rak, düş­man­la­rın de­ğiş­tir­me­si­ne im­kan bı­rak­ma­mış­tır.
Ev­li­ya­nın bü­yük­le­rin­den, Ab­dul­lah Deh­le­vi haz­ret­le­ri, ‘’Üç ki­ta­bın eşi yok­tur: Bun­lar, Kur’ân-ı ke­rim, Bu­hâr-i şe­rif ve Ce­lâ­led­din-i Ru­mi’nin mes­ne­vi­si­dir.’’ bu­yur­du.
Ney çal­mak, ila­hi oku­mak, mü­zik din­le­mek, dans et­mek, oy­na­mak, zıp­la­mak şöy­le dur­sun, Ce­lâ­led­dîn-i Ru­mî yük­sek ses­le bi­le, zi­kir yap­maz­dı. Son­ra­dan ge­len din ca­hil­le­ri, Mev­lâ­na­da böy­le ça­lar ve oy­nar­dı. Biz mev­le­vi­yiz, onun yo­lun­da gi­di­yo­ruz, di­ye­rek, ya­lan söy­lü­yor­lar.

KADIN VE EV................    KALORİFER VE ÇİÇEK
Çi­çek sak­sı­la­rı­mı­zı ka­lo­ri­fer rad­ya­tör­le­ri­nin üze­ri­ne koy­mak­tan ke­sin­lik­le ka­çın­ma­mız ge­re­kir. Faz­la sı­cak, bit­ki­le­ri ku­ru­tur. Sak­sı alt­lık­la­rın­da bi­ri­ken su­la­rın da dö­kül­me­si ge­re­kir.
Bi­ri­ken su, za­man­la çi­çe­ği çü­rü­tür. Faz­la sı­cak yer­ler­de sak­sı­la­rın ya­nı­na ay­rı­ca bir kap için­de su koy­ma­lı­dır.
¥ Aklını başına toplayıp âhirete sermaye ile gidenler kurtulur.
¥Nasihatlerin hülasası özü, Allahü teâlâya kulluk ve itaât etmenin ne demek olduğunu bildirmektir.