HİKAYE.............................DOĞRULUĞUN BEDELİ

Mil­li mü­câ­de­le­nin ilk yıl­la­rın­da mem­le­ket­te aç­lık ve yok­sul­luk ha­kim­di. Yaş­lı ve zen­gin bir adam ma­hal­le­sin­de bu­lu­nan fa­kir ve ye­tim ço­cuk­la­rı bir gün evi­ne ça­ğır­dı. Ço­cuk­la­ra kü­çük boy­lar­da ya­pıl­mış bir ek­mek se­pe­ti gös­ter­di.
-Bu se­pe­tin içe­ri­sin­de he­pi­ni­ze ye­te­cek mik­tar­da ek­mek var­dır. Her bi­ri­niz bi­rer par­ça­yı alı­nız, de­di.
Ço­cuk­lar se­pe­te atıl­dı­lar. Her bi­ri bi­rer par­ça alıp git­ti­ler. Se­pet­te en son ka­lan ku­ru ufa­cık par­ça­yı alan kü­çük bir par­ça­yı alan kü­çük bir kız, ih­ti­yar ada­ma te­şek­kür edip evi­ne git­ti.
Kı­zın an­ne­si ek­me­ği di­ler­ken için­den  bir kaç par­ça al­tın ye­re düş­tü. Bu du­ru­mu gö­ren ka­dın şa­şır­dı ve kı­zı­na:
-Ha­di kı­zım bu al­tın­la­rı sa­hi­bi­ne gö­tür ver, de­di. Kız ko­şa­rak ek­me­ği al­dı­ğı zen­gin ada­mın evi­ne var­dı. Ve ka­pı­yı ça­la­rak al­tın­la­rı ge­ri ver­mek is­te­di.
Zen­gin adam kı­za şef­kat­le bak­tı ve:
-Bu al­tın­la­rı o ek­me­ğin içi­ne mah­sus koy­dum yav­rum.
Bun­lar se­nin doğ­ru­lu­ğu­nun ve dü­rüst­lü­ğü­nün mü­kâ­fa­tı­dır, de­di.

FIKRA  .......................    NE BİL­SİN
Di­rek­si­yon im­ti­ha­nı­na gi­ren adam, ak­şam­le­yin bit­kin hal­de eve dön­müş­tü. Ha­nı­mı: “Na­sıl eh­li­ye­ti­ni ala­bil­din mi ba­ri?”  di­ye sor­du. Adam ken­di­ni bir kol­tu­ğa ata­rak ce­vap ver­di:
-“Bil­mi­yo­rum; ben has­ta­ne­den ay­rı­lır­ken im­ti­han ko­mis­yo­nu baş­ka­nı he­nüz ko­ma­day­dı.” 

HAFTANIN YEMEĞİ.......................    ETLİ KURU FASULYE
3 iri so­ğan­nı doğ­ra­yıp bir ten­ce­re­de 4 ka­şık yağ­da pem­be­leş­ti­rin. 300 gram kuş­ba­şı ko­yun dö­şü ka­tıp, et su­yu­nu çe­kin­ce­ye ka­dar ka­rış­tı­ra­rak pi­şir­me­ye de­vam edin. 1 fin­can sal­ça, 1 siv­ri kır­mı­zı bi­ber, 4-5 bar­dak ka­dar su ve tuz ka­ta­rak 45 da­ki­ka ka­dar pi­şi­rin. Ge­ce­den su­da bı­rak­tı­ğı­nız 400 gram fa­sul­ye­yi ha­fif ateş­te haş­la­yın, su­yu­nu dö­kün, son­ra et­le­re ka­tıp pi­şi­rin.