TA­RİH.........................................................İS­L­Mİ­YET ve KO­RE

İs­lâm’ın ya­yıl­ma­sın­da sa­vaş ve zor­la­ma­nın te­si­ri ol­du­ğu­nu id­dia eden ba­zı câ­hil­ler, bu yol­da doğ­ru dü­rüst bir in­ce­le­me­de bu­lun­ma­mış­lar­dır. Yüz mil­yon müs­lü­ma­nın ya­şa­dı­ğı En­do­nez­ya’ya bir tek İs­lâm as­ke­ri­nin gir­me­di­ği ta­ri­hî bir ger­çek­tir. Gü­nü­müz Av­ru­pa ve Ame­ri­ka­sın­da­ki İs­lâm­laş­ma ha­re­ket­le­ri­nin şu­ur­lu bir uya­nı­şın so­nu­cu ol­du­ğu ve her tür­lü müs­lü­man bas­kı­sın­dan uzak ol­du­ğu mey­dan­da­dır.
Ko­re’de­ki şu­ur­lu İs­lâm­laş­ma ha­re­ke­ti bu ger­çe­ğin en can­lı ör­nek­le­rin­den­dir. Ko­re har­bin­den ön­ce bu­rada İs­lâ­mi­ye­tin adı bi­le du­yul­ma­mış­tı. An­cak Türk­le­rin Ko­re Har­bi se­be­biy­le bu­ra­ya ge­liş­le­ri so­nun­da İs­lâ­mi­yet Ko­re­li­ler­ce du­yul­muş ve in­ce­len­miş­ti. Ko­re­li Müs­lü­man­lar, Türk­ler için:
“Biz Müs­lü­man-Türk as­ker­le­ri­nin ah­lâ­kî ya­şa­yış­la­rı­nı, in­sa­nî ha­re­ket­le­ri­ni ve îman­la dö­vüş­tük­le­ri­ni gö­rüp, hay­ret edi­yor­duk; bun­lar bi­zim hiç bil­me­di­ği­miz in­san­lar­dı. Hı­ris­ti­yan­la­ra hiç ben­ze­mi­yor­lar­dı. İs­lâ­mi­yet hak­kın­da bun­lar­dan bil­gi al­dık. Bir­kaç ki­şi müs­lü­man­lı­ğı ka­bul et­tik. Son­ra İs­lâm hal­ka­sı ge­niş­le­di, bir ce­mi­yet kur­duk ve bir ca­mi yap­tır­dık. Bu ca­mi müs­lü­man ce­mâ­atin idâ­rî mer­ke­zi ha­li­ne gel­di. Bu­ra­da çe­şitl ne­şir yol­la­rı ile İs­lâ­mi­ye­ti yay­ma­ya ça­lı­şı­yo­ruz.”

GÖR­GÜ .............................   EL­ YI­KAR­KEN
El yı­kar­ken avuç­tan sa­bun­lu­ğa bı­ra­kı­lan sa­bun, kö­pük­le­riy­le bı­ra­kı­lır­sa gör­gü­süz­lük edil­miş olu­nur. Sa­bu­nu kul­la­nan kim­se, sa­bun­da­ki kö­pük­le­ri ve gö­ze çar­pan kir­le­ri su­ya tu­tup iza­le ede­rek sa­bu­nu es­ki ye­ri­ne bı­rak­ma­lı­dır. Ak­si hal­de ay­nı sa­bun­la ken­di­sin­den son­ra el yı­ka­mak zo­run­da olan ki­şi­le­ri ra­hat­sız et­miş on­la­rı iğ­ren­dir­miş olur ki, bu gör­gü ka­ide­le­ri­ne ay­kı­rı­dır.
¥ İlim öğ­re­nip de bu­nu kul­lan­ma­mak ah­mak­lık­tır.
¥ Ter­bi­ye ka­bul et­me­yen kim­se­ye na­si­hat ver­mek, ökü­ze al­fa­be okut­ma­ğa ben­zer.