SOHBET ................PEY­GAM­BE­Rİ­Mİ­ZİN MU­Cİ­ZE­LE­Rİ

1-Hay­ber ga­za­sın­da, önü­ne ze­hir­len­miş ko­yun ke­ba­bı koy­duk­la­rın­da, “Ya Re­sû­lal­lah be­ni ye­me ben ze­hir­li­yim” se­si işi­til­di.
2-Bir­gün elin­de put bu­lu­nan kim­se­ye, “put ba­na söy­ler­se, iman eder mi­sin?” de­di. Adam, “Ben el­li se­ne­dir pu­ta ibâ­det edi­yo­rum, ba­na hiç bir­şey söy­le­me­di, sa­na na­sıl söy­ler?” de­di. Mu­ham­med Aley­his­se­lâm: “Ey put, ben ki­mim?” de­yin­ce, “Sen Al­la­hın Pey­gam­be­ri­sin” se­si işi­til­di. Pu­tun sa­hi­bi he­men imana gel­di.
3-Ko­nu­şa­ma­yan bir ço­cu­ğu, Re­sû­lul­lah’a ge­tir­di­ler. Ona: “Ben ki­mim?” bu­yur­du­lar. Ço­cuk da, “Sen Re­sû­lul­lah­sın” de­di ve ölün­ce­ye ka­dar nor­mal ola­rak ko­nuş­tu.
4-Mu­ham­med bin Ha­tip di­yor ki “Kü­çük­tüm üze­ri­me kay­nar su dö­kül­dü. Göz­le­rim yan­dı. Kör ol­dum. Ba­bam, Re­sû­lul­lah’a gö­tür­dü, mü­bâ­rek par­ma­ğı­nı göz­le­ri­me sür­dü ve göz­le­rim açıl­dı, gör­me­ğe baş­la­dım.”
5-Ve­fât eder­ken, kı­zı Fâ­tı­ma’ya “Ak­ra­bam ara­sın­da ba­na en ön­ce ka­vu­şan sen ola­cak­sın” bu­yur­du. Al­tı­ay son­ra Fâ­tı­ma ve­fât et­ti. Fâ­tı­ma’dan ön­ce ak­ra­ba­la­rın­dan ve­fât eden ol­ma­dı.

KA­DIN ve EV  ................  SO­BA DAM­LA­SI LE­KESİ
Mev­sim kış kö­tü bir ih­ti­mal de ol­sa he­pi­mi­zin ba­şı­na ge­le­bi­le­cek bir du­rum da, so­ba dam­la­sı le­ke­si­dir. He­men mo­ra­li­niz bo­zul­ma­sın ca­nım! Onun da bir ça­re­si var­dır.
So­ba le­ke­si bü­tün ku­maş­lar­da ay­nı usul­le çı­ka­rı­lır. Yal­nız ku­ru­mun bir­le­şi­mi­nin bir kaç mad­de­den mü­te­şek­kil ol­ma­sın­dan do­la­yı le­ke doğ­ru­dan doğ­ru­ya bir mad­de ile çık­maz. Ev­ve­la ılık sa­bun­lu su ile si­li­ne­rek ka­ba ­kir­ler alı­nır. Son­ra te­re­ben­tin esan­sı ile si­li­ne­rek le­ke­nin is kıs­mı eri­ti­lir. Bu kı­sım­da te­miz­len­dik­ten son­ra ka­lan sa­rı le­ke ya­ni pas le­ke­si, asit ok­sa­lik­li su ile si­li­ne­rek çı­ka­rı­lır. Son­ra o kı­sım te­miz su­ya ba­tı­rıl­mış bir tam­pon­la çal­ka­la­nır. Le­ke­den eser kal­maz.