MAN­ZÛM MA­SAL .................. BÜ­YÜ­MÜŞ OL­MUŞ

Ne sir­ke­dir ne de bal, is­ter­se­niz bir ma­sal,
İnan­maz­san inan­ma, dü­şün­de pa­yı­nı al!

Bi­lin­me­yen bir za­man, top­lan­mış herbir hay­van
İn­san­lan fi­le de­miş, ar­tık biz­den el’aman

Til­ki saf bir bak­kal­mış, tez­gâh­ta­rı ça­kal­mış
Ba­yan ta­vuk ka­sa­dar, ho­roz am­ca tel­lâl­mış.

Tüc­car­lar çok kur­naz­mış, de­ve ku­şu ve kaz­mış.
Bay hin­di şa­ir ol­muş, gü­zel şi­ir­ler yaz­mış.

Or­man­lar­da şa­hin­ler, bal akar­mış ne­hir­ler
Yı­lan ün­lü bir dok­tor, şi­fa imiş ze­hir­ler

Kurt ku­zu öğ­ret­men­miş, tav­şan­cık sport­men­miş.
Fa­kat kap­lum­ba­ğa hep, ko­şu da re­kort­men­miş.

Ka­rın­ca yük ta­şır­mış, gö­ren­ler hep şa­şır­mış,
Bir fi­li yük­le­nin­ce, dağ­dan da­ğa aşır­mış.

Ke­di, ah­çı ­ba­şıy­mış, fa­re, ar­ka­da­şıy­mış
Kö­pek sa­dık bir ka­sap, ka­sap­la­rın ba­şıy­mış.

Ayı da­yı yağ­cıy­mış, as­lan ba­ba han­cıy­mış
İş ara­yan bir sı­pa, ora­da ya­ban­cıy­mış

Ta­tlı tat­lı ka­şın­mış, ye­re yat­mış eşin­miş
Ne ola­yım ben di­ye, ge­ce gün­düz dü­şün­müş.

Ma­ran­goz ol­sam hart hart, çe­ki­lir mi bu sa­nat.
De­mir­ci ol­sam tan-tin, çi­lin­gir ol­sam çin çin

De­ğir­me­nin ben­di var, ti­ca­re­tin fen­ni var,
Han­gi­si­ne baş vur­sam, hep­si­nin de der­di var.

O ne bir han­cı ol­sun, ne de ha­mam­cı olmuş
Tem­bel­ce ya­tan­la­rın ba­şı­nın tâ­cı ol­muş.

Kır­la­rı yap­mış dö­şek, uzan­mış gev­şek gev­şek
Hiç bir şey ol­mam der­ken, bü­yü­müş ol­muş eşek!