GÜ­ZEL SÖZ­LER...............................................EDEB

Haz­ret-i Ömer bu­yur­du ki:
“Ön­ce ede­bi son­ra il­mi öğ­re­ni­niz!”
Yi­ne bu­yu­rul­du ki:
“Ba­na ön­ce­ki­le­rin ve son­ra­ki­le­rin il­mi­ne va­kıf bir kim­se var­dır den­se, met­he­dil­se, onun­la gö­rüş­me­di­ği­me esef et­mem, fa­kat ede­be ri­ayet eden bir kim­se­yi duy­sam onun­la gö­rüş­me­yi ar­zu ede­rim. Onun­la gö­rüş­me­di­ği­me üzü­lür esef ede­rim.”
Din edeb­dir. Edep­li olan kur­tul­muş­tur. Edeb­li ol­mak için, Al­la­hü te­âlâ­nın., Re­sû­lul­la­hın ve din bü­yük­le­ri­nin söz­le­ri­ni din­le­mek lâ­zım­dır. Söz din­le­mek ise edep­ten ön­ce ge­lir.

BÜ­YÜK­LE­Rİ­MİZ   ................ MUH­YİD­DÎN-İ ARA­BÎ
Şeyh-i ek­ber Mu­ham­med bin Ali, din bü­yük­le­rin­den­dir. En­dü­lüs­de te­vel­lüd, 1236 da Şam­da ve­fât et­ti. Fıkh ve ke­lâm ilm­le­rin­de de­rin âlim idi. Kon­ya­’ya ge­lip, Sad­red­dîn Ko­ne­vî­nin dul bu­lu­nan an­ne­siy­le ev­len­miş­ti. Za­kâ­sı pekçok, hâ­fı­za­sı hâ­ri­kul’âde idi. Sul­tân­lar­dan, vâ­li­ler­den, bey­ler­den çok say­gı gö­rür, pek­çok he­diy­ye ge­lir­di. Hep­si­ni muh­tâç­la­ra da­ğı­tır­dı. Çok ki­tâb yaz­dı. Ya­zı­la­rı­nı an­la­ya­bil­mek için, âlim ol­mak lâ­zım­dır.

FIKRA  ................    2 MET­RE
Nas­red­din Ho­ca, bir gün bir ukâ­la­nın ya­nın­day­dı. Ho­ca ile adam ara­sın­da bir min­der­lik me­sa­fe var­dı. Söz sı­ra­sın­da adam bir ara sor­du:
- Söy­le ba­ka­lım Ho­ca, eşek­le se­nin aran­da ne fark var­dır?
Ho­ca sö­zün al­tın­da ka­lır mı?
- Tam iki met­re...
¬ Dil küçük belâsı büyüktür.
¬ Dil sükût ederse baş selâmet bulur