MEN­KI­BE ................ BED­DUA EDİL­ME­ME­Lİ

Bir gün, Ma­ruf-u Ker­hi Haz­ret­le­ri, ta­le­be­le­riy­le Dic­le ke­na­rın­da­ki hur­ma­lık­lar­dan bi­rin­de otu­ru­yor­lar­dı. Bak­tı­lar ki, Dic­le’nin yu­ka­rı­sın­dan bir ka­yık ge­li­yor­du. Ka­yık­ta bir kaç er­kek iç­ki içi­yor nâ­râ atı­yor­lar­dı. Bu nâ­hoş man­za­ra kar­şı­sın­da ta­le­be­le­rin­den bi­ri ho­ca­la­rı­na şöy­le de­di:
-Efen­di­miz, bun­lar için bed­dua et­se­niz..
-Ya Rab­bi, sen bu kul­la­rı­nı dün­ya­da ne­şe­len­dir­di­ğin gi­bi âhi­ret­te de ne­şe­len­dir!
Ta­le­be­ler hay­ret­te kal­dı. Bi­ri­si bu­nun hik­me­ti­ni sor­du:
-Efen­di­miz et­ti­ği­niz bu gü­zel du­anın hik­me­ti ne­dir?
-Eğer Ce­nâb-ı Hak bun­la­rı af­fe­dip Cen­ne­ti­ne alır­sa, bi­ze ne zi­yan ge­lir? Siz bir da­ha böy­le kö­tü ha­re­ket­te bu­lun­ma­ma­la­rı­nı is­ti­yor­du­nuz. Dua ka­bul olur­sa ne­ti­ce­de si­zin de is­te­di­ği­niz ol­ma­ya­cak mı?
Bu dua üze­ri­ne, sar­hoş­la­ra bir hal ol­du. Ka­yık on­la­ra doğ­ru ya­naş­tı. Sa­hi­le çık­tı­lar. He­men el­le­rin­de­ki şa­rap tes­ti­le­ri­ni ye­re ça­lıp, âli­min ayak­la­rı­na ka­pa­na­rak piş­man­lık­la­rı­nı bil­di­rip tev­be et­ti­ler.

GÜ­NÜN TA­Rİ­Hİ  ................  KA­TİP ÇE­LE­Bİ
Bü­yük ta­rih­çi­dir. Ha­lîfe ismi ile meş­hur­dur. 1608’de İs­tan­bulda doğ­muş ve 6 Ka­sım 1656’da ve­fat et­miş­tir. Kab­ri, Ve­fâdan Un­ka­pa­nında­ki köp­rü­ye inen bü­yük cad­de­nin sağ ke­na­rın­da­dır. Ta­rih ki­tap­la­rı ve (Keşf-üz-zünûn)u çok kıy­met­li­dir. 27 eser ver­miş­tir.

FIKRA   ................   BİR VU­RUŞ­TA
Av­cı­lık­la övü­nü­yor­du:
- Bir vu­ruş­ta as­la­nın kuy­ru­ğu­nu ko­par­dım!.. de­di.
- Ba­şı­nı ni­ye kes­me­din! di­ye sor­du­lar.
- Da­ha ön­ce kes­miş­ler­di... de­di.