SOH­BET.............................................ACE­LE ET­MEK

İş­le­rin­de ace­le et­me­me­li ve he­men ka­rar ver­me­me­li. Ace­le ile ve­ri­len ka­ra­ra şey­tan ka­rı­şır. Yal­nız beş yer­de ace­le et­mek lâ­zım­dır:
1-Mi­sa­fir ge­lin­ce önü­ne ye­mek ge­tir­mek­te,
2-Bir gü­nah iş­le­yin­ce he­men tev­be is­tiğ­far et­mek­te,
3-Beş va­kit na­ma­zı va­kit geç­me­den kıl­mak­ta,
4-Kız ve­ya oğ­lan ço­cuk­la­rı­na din bil­gi­le­ri­ni ve na­maz kıl­ma­sı­nı öğ­re­tip bu­lû­ğa eri­şin­ce ge­cik­tir­me­den ev­len­dir­mek­te,
5-Ölen şah­sı defn et­mek­te ace­le et­me­li­dir.

BİL­Gİ  ................................    İLK TÜRK GA­ZE­TE­Sİ
Üçün­cü Ah­med Han dev­rin­de, Tür­ki­ye­de ilk mat­baa ku­ru­la­rak fa­ali­ye­te geç­miş­ti. İlk ga­ze­te­nin çı­kı­şı da bun­dan 104 se­ne son­ra ger­çek­leş­ti. Sul­tan İkin­ci Mah­mud Ha­nın em­riy­le, 1 Ka­sım 1831 gü­nün­den iti­ba­ren haf­ta­da bir de­fa ola­rak çı­ka­rıl­ma­ya baş­la­nan bu ga­ze­te “Tak­vi­mi Ve­ka­yi” (Olay­lar Tak­vi­mi) adı­nı ta­şı­yor­du ve dev­le­tin res­mi or­ga­nıy­dı. Ga­ze­te­nin is­mi, biz­zat ikin­ci Mah­mud ta­ra­fın­dan ko­nul­muş­tu. Ba­sıl­dı­ğı mat­baa ise “tak­vim-i Ve­ka­yi­ha­ne-i Âmi­re” ola­rak anı­lı­yor­du.
Tak­vim-i ve­ka­yi, im­pa­ra­tor­lu­ğun son gün­le­ri­ne ka­dar ya­yın­lan­mış­tır ve ta­ri­hi ve­si­ka­lar ha­zi­ne­si­dir. Fa­kat ma­ale­sef ne Tür­ki­ye’de ne de baş­ka bir dün­ya kü­tüp­hane­sin­de tam kol­lek­si­yo­nu yok­tur.

FIKRA   ................................   CE­N­ZE­Sİ KA­LA­BA­LIK­TI
Ada­mın bi­ri otel­de­ki oda­sı­na gi­rer. Et­ra­fı in­ce­ler­ken bir pi­re gö­zü­ne çar­par. Kâ­ti­bi ça­ğı­ra­rak pi­re­yi gös­te­rir.
Ka­tip;
- Efen­dim; o pi­re ölü­dür. Si­ze bir za­ra­rı do­kun­maz.
Er­te­si gün otel­den çı­kar­ken Kâ­tip;
- O pi­re öl­müş­tü, ra­hat uyu­du­nuz de­ğil mi?
- Evet, öl­müş­tü ama ce­na­ze­si çok ka­la­ba­lık ol­du.