SOH­BET...................................EZAN’IN MA­N­SI

Her­gün 5 ke­re müs­lü­man­la­rı na­ma­za da­vet eden “Ezan” da­ki ke­li­me­le­rin ma­na­sı­nı, bü­yük âlim İmâm-ı Rab­bâ­ni’nin Mek­tu­bât isim­li ese­rin­den ala­rak aşa­ğı­ya ya­zı­yo­ruz. Ezân bu ma­na­la­rı dü­şü­nü­le­rek din­le­nir­se, te­si­ri da­ha faz­la olur ve kal­be da­ha çok fe­rah­lık ve­rir.
AL­LA­HÜ EK­BER: Al­la­hü te­âlâ, bü­yük­tür. O’na bir­şey lâ­zım de­ğil­dir. Kul­la­rı­nın ibâ­det­le­ri­ne de muh­taç ol­mak­tan bü­yük­tür. İbâ­det­le­rin, O’na hiç­bir fay­da­sı yok­tur. Bu mü­him ma’nâ­yı, zihn­ler­de iyi yer­leş­dir­mek için, bu ke­li­me, dört ke­re söy­le­nir.
EŞ­HE­DÜ EN L İL­HE İL­LAL­LAH: Kib­ri­yâ­sı, bü­yük­lü­ğü ile ve kim­se­nin ibâ­de­ti­ne muh­taç ol­ma­dı­ğı hal­de, ibâ­det olun­ma­ğa on­dan baş­ka kim­se­nin hak­kı ol­ma­dı­ğı­na­ şe­hâ­det eder, el­bet­te ina­nı­rım. Hiç­bir şey O’na ben­ze­mez.
EŞ­HE­DÜ EN­NE MU­HAM­ME­DEN RE­SÛ­LUL­LAH: Mu­ham­med “aley­his­se­lâm”ın, O’nun gön­der­di­ği pey­gam­be­ri ol­du­ğu­na, O’nun is­te­di­ği ibâ­det­le­rin yo­lu­nu bil­di­ri­ci­si ol­du­ğu­na ve Al­la­hü te­âlâ­ya, an­cak O’nun bil­dir­di­ği, gös­ter­di­ği ibâ­det­le­rin, ya­ra­şır ol­du­ğu­na şe­hâ­det eder, ina­nı­rım.
HAY­YE ALES­SA­LAH, HAY­YE ALEL­FE­LAH: Mü’min­le­ri, fe­lâ­ha, sa’âde­te, kur­tu­lu­şa se­bep olan na­ma­za  ça­ğı­ran iki ke­li­me­li­dir.
AL­LA­HÜ EK­BER: O’na lâ­yık bir ibâ­de­ti kim­se ya­pa­maz. Her­han­gi bir kim­se­nin ibâ­de­ti­nin O‘na lâ­yık, ya­kı­şır ol­ma­sın­dan, çok bü­yük­tür, çok uzak­tır.
L İL­HE İL­LAL­LAH: İbâ­de­te, kar­şı­sın­da al­çal­ma­ğa müs­te­hak olan, hak­kı olan an­cak O’dur. Ona lâ­yık bir ibâ­de­ti kim­se ya­pa­ma­mak­la be­râ­ber, O’n­dan baş­ka kim­se­nin ibâ­det olun­ma­ğa hak­kı yok­dur.
Na­ma­zın şe­re­fi­nin bü­yük­lü­ğü­nü, onu her­ke­se ha­ber ver­mek için se­çil­miş olan, bu ke­li­me­le­rin bü­yük­lü­ğün­den an­la­ma­lı­dır.