MENKIBE ................ GÖZE GELEN NÛR

Sâlihlerden biri, misâfir kaldığı bir âmânın evinde bir rahlenin üzerinde her zaman okunuyor gibi duran Mushaf-ı şerif gördü. Kendi kendine şöyle düşündü. “Burada mushafın ne işi var? Başka kimsesi de yok. Bu adam da kör.”
Bir şey sormadan sabretti. Gece uyurken Kur’ân-ı kerim okuyan bir insan sesi duydu. Kalkıp bakınca gördüğüne şaşırdı. Ev sahibi bakarak Kur’ân okumaktaydı. Hem de doğru olarak okuyordu. Bu hâli sordu:
-Âmâ olduğun halde, bu satırları nasıl okuyabiliyorsun?
-Ne şaşırıyorsun? Buna Allahü teâlânın gücü yetmez mi? Ben bir gün şöyle dua etmiştim. “Ya Rabbi, Kur’ân-ı kerimi bakıp okuyayım.” Cenâb-ı Hak bu duamı kabul etti. Ben ne zaman Kur’ân okumak istesem gözlerimin nurunu ihsan etmektedir.

FIKRA ................ BEN DE BİLMİYORUM
Öğretmen, babasına öğrenciyi şikâyet ederek arkadaşlarından kopya çektiğini söylüyordu. Çocuğun babası “Canım nereden belli?” dedi. “Belki de arkadaşları ondan kopya çekiyordur.” O zaman öğretmen şu cevabı verdi: “İmkânsız, çünkü bir soruya arkadaşı “bilmiyorum diye cevap vermiş; sizin ki de “Ben de bilmiyorum’ diye yazmış!

Dünkü bulmacanın cevabı: