MENKIBE ................. SİHİR VE KERAMET

Mev­lâ­nâ Ce­lâ­led­dîn Rû­mî Şam’a gi­der­ken, Nu­say­bin’de ruh­ban­la­rın top­lan­tı­sı­na rast­lar. Ruh­ban­lar ba­zı ola­ğa­nüs­tü şey­ler gös­te­rir­ler­di. Mev­lâ­nâ’yı gö­rün­ce, bir oğ­la­nı ha­va­ya uçu­ru­ver­di­ler. Mev­lâ­nâ bu işe il­gi gös­ter­me­yip mu­ra­ka­be­ye var­dı. Oğ­lan ha­va­da ol­du­ğu yer­de kal­dı. Be­ni kur­ta­rın, yok­sa dü­şüp öle­ce­ğim de­di. Ruh­ban­lar ne yap­tı­lar­sa bir çâ­re bu­la­ma­dı­lar. Ni­hâ­yet oğ­lan: “O ya­nı­nız­da­ki zâ­tın mu­râ­ka­be­si yü­zün­den ben bu hâ­le düş­tüm. Onun yar­dı­mı ol­maz­sa, mu­hak­kak he­lâk olu­rum’’ de­di. Ruh­ban­lar is­ter is­te­mez Mev­lâ­nâ­ya yal­var­dı­lar. Mev­lâ­nâ; “Onu bir­şey kur­ta­ra­maz, an­cak ke­li­me-i şe­hâ­det’’ bu­yur­du. Oğ­lan bu­nu du­yun­ca, he­men ke­li­me-i şe­hâdet ge­tir­di ve ko­lay­ca ye­re in­di. Mev­lâ­nânın ayak­la­rı­na ka­pan­dı. Ba­na yar­dım­cı olun de­di. Bu hâ­li gö­ren ruh­ban­lar da cüm­le­ten müs­lü­man ol­mak­la şe­ref­len­di­ler.

GÜNÜN TARİHİ  .................  İKİNCİ KOSOVA ZAFERİ
Haç­lı­lar Var­na’da ye­nil­me­le­ri üze­ri­ne bu­nun in­ti­ka­mı­nı al­mak için 1448 yı­lın­da Os­man­lı­lar’a kar­şı se­fer dü­zen­le­di­ler. İkin­ci Sul­tan Mu­rad, Ko­so­va sah­ra­sın­da, düş­ma­nı kar­şı­la­dı. Üç gün, üç ge­ce sü­ren sa­vaş­tan son­ra Haç­lı or­du­su ta­ma­men yok edil­di. Ar­tık Türk­ler Av­ru­pa’ya hâ­kim­di.

SAĞLIK  ................. TIRNAĞINIZA BİRŞEY BATMIŞSA
Tır­na­ğı­nı­za ya­ban­cı bir mad­de bat­mış­sa. Eğer bu­nu cım­bız­la ala­bi­lir­se­niz çok iyi olur. Yok­sa tır­na­ğı­nı­zı o se­vi­ye­ye ka­dar ke­sin ve in­ce bir bis­tu­ri ile al­ma­ya gay­ret edin. Dik­kat edi­le­cek en önem­li hu­sus, tır­na­ğın mik­rop kap­ma­ma­sı­dır. Bü­tün bun­la­rı ya­pa­cak ce­sa­re­ti ken­di­niz­de bu­la­mı­yor­sa­nız, bir dok­to­ra gö­rün­me­niz da­ha em­ni­yet­li olur.