GÜNÜN TARİHİ ................ ÂİŞE-İ SIDDÎKA

Re­sû­lul­la­hın “sal­lal­la­hü aley­hi ve sel­lem” zev­ce-i mü­tah­he­ra­sı ve Ebû Bekr Sıd­dîkın ke­rî­me­si­dir. Vâ­li­de­si, üm­mü Rû­man­dır. Hic­ret­ten se­kiz se­ne ön­ce te­vel­lüd ve hic­ri 57. mi­la­di 13 Tem­muz 678’de 65 ya­şın­da Me­dîne­de ve­fat et­ti. Ba­ki kab­ris­ta­nın­da­dır.Ev­lâ­dı ol­ma­dı. Ha­di­ce-i küb­râ­nın ve­fâ­tın­dan bir yıl son­ra ni­kâh edil­di. Ak­lı, ze­kâ­sı, if­fe­ti ve tak­vâ­sı, şa­şı­la­cak ka­dar çok idi. Re­sû­lul­lah ta­ra­fın­dan çok se­vi­lir ve çok öğü­lür­dü. Ni­kâ­hı, Al­la­hü te­âlâ­nın em­ri ile ya­pıl­dı. Âyet-i Ke­ri­me ile medh edil­miş­tir. Es­hâb-ı ki­râm, müş­kil­le­ri­ni çöz­mek için ken­di­si­ne baş­vu­rur­du.

SOH­BET................................NA­SIL MÜS­LÜ­MAN OL­DU (5)
O ara­da Türk­çe­den baş­ka, Arap­ça ve Fars­ça da öğ­ren­miş ol­du­ğun­dan, Bu­da­peş­te Üni­ver­si­te­si be­ni “İs­lâm Eser­le­ri­ni Araş­tır­ma” Ens­ti­tü­sü­ne pro­fe­sör ola­rak tâ­yin et­ti. Üni­ver­si­te­de yüz yıl­lar­dan be­ri top­lan­mış bir çok es­ki do­ğu eser­le­ri bul­dum. Bun­la­rı in­ce­le­me­ye baş­la­dım. Pek çok gü­zel şey­ler öğ­ren­dim. Bu ara­lık, İs­lâm di­ni hak­kın­da da bil­gi­ler top­lu­yor­dum. Bun­la­rı in­ce­le­dik­çe İs­lâm git­tik­çe kal­bi­me nü­fûz edi­yor ve ben oku­du­ğum ki­tap­la­rın te­si­ri al­tın­da ka­lı­yor­dum. Ni­hâ­yet, tek­rar do­ğu­ya gi­de­rek  bu se­fer İs­lâm di­ni­ni çok ya­kın­dan  in­ce­le­me­ye ka­rar ver­dim. Bu se­fer­ki se­yâ­ha­tim be­ni Hin­dis­tan’a gö­tür­dü. Rû­hum bom­boş­tu, Rû­hum su­sa­mış­tı. Del­hi’ye gel­di­ğim bir ge­ce, rü­yâm­da Haz­re­ti Mu­ham­med ba­na gö­rün­dü. Üze­rin­de sâ­de, fa­kat çok kıy­met­li bir el­bi­se var­dı. Bu el­bi­se­ler­den ba­na doğ­ru, çok gü­zel bir ko­ku ge­li­yor­du. Ki­bar, çok gü­zel, se­vim­li, par­lak yü­üzü ve nur sa­çan tat­lı göz­le­ri kar­şı­sın­da, dil­siz kal­mış­tım.

¥ Bir mu­si­bet bin na­si­hat­ten ev­la­dır.
¥ Bir fe­na­nın ye­di ma­hal­le­ye za­ra­rı do­ku­nur.