ŞİİR ...............BE­YİT

Dermiş hâkim: Bilmediğin nesne kalmadı
Dünyâyı bildi kenidini biçâre bilmedi
Hâkim: “bilmesi, öğrenilmesi icap eden ne varsa hepsini okudum, öğrendim!” dermiş. Halbuki, zavallı adam, “bütün dünyâyı okudu ve öğrendi ama, kendnii kendi varlığının sebep ve mahiyetini bir türlü öğrenemedi, ilmin en büyüğü “kendini bilmektir.”

SOH­BET.......................................................ZE­KÂT
Ze­kât ver­mek, hic­re­tin ikin­ci se­ne­sin­de, Ra­ma­zan ayın­da farz ol­du. Ze­kâ­tın far­zı bir­dir: Bir kim­se­nin tam mül­kü olan ni­sâb mik­dâ­rın­da­ki (Ze­kât ma­lı) nın, bel­li za­man­da, bel­li mik­dâ­rı­nı, ze­kât niy­ye­ti ile ayı­rıp, emir edi­len müs­lü­man­la­ra ver­mek­tir. Alim­le­ri­miz de­di­ler ki (mü­kel­lef) den, yâ­ni âkıl, bâ­liğ olan müs­lü­man er­kek ve ka­dı­nın, şart­la­rı bu­lu­nun­ca, ze­kât ver­me­le­ri farz­dır. Ze­kât ver­mek, ma­lı tem­lik et­mek­le olur. Ya­nî, ma­lı fa­ki­rin eli­ne ver­mek lâ­zım­dır. Ço­cu­ğa de­li­ye ve­ri­le­cek ze­kât, ba­ba­sı­na ve­ya ve­lîsi olan ak­ra­ba­sı­na ve­ya va­si­si­ne ve­ri­lir.

FIKRA  ...............    CEN­TİL­MEN­LİK
Akıl has­ta­ne­si­nin başhe­ki­mi, de­li­ler­den bi­ri­ne :
- Şu do­la­bı ikin­ci ka­ta çı­ka­ra­bi­lir mi­sin? de­di.
Yar­dım et­me­si  için de ya­nı­na bir ar­ka­da­şı­nı al...
Ya­rım sa­at son­ra de­li kan-ter için­de ve yü­zü kıp­kır­mı­zı bir hal­de do­la­bı ikin­ci ka­ta çı­kar­dı. Baş­he­kim sor­du:
- Ar­ka­da­şın ne­re­de?
- Do­la­bın için­de efen­dim, raf­ları taşıyor!

¥ Yaş ağaç ça­buk kı­rıl­maz.
¥ Yel gi­bi ge­len, sel gi­bi gi­der.