MENKIBE ................. ŞEYTAN VE NAMAZ

Sul­tan-ül Ârifin Ba­ye­zid-i Bes­tâ­mî’yi bir ge­ce uy­ku bas­tı­rıp, sa­bah na­ma­zı­na uya­na­ma­dı. O ka­dar ağ­la­dı ve in­le­di ki, bir şeş işit­ti: “Ey Ba­ye­zid, bu gü­nâ­hı­nı af ey­le­dim. Bu ağ­la­ma­nın be­re­ke­ti ile, sa­na ay­rı­ca yet­miş­bin na­maz se­vâ­bı ver­dim!’’ bu­yu­rul­du.
Bir­kaç ay son­ra, yi­ne uy­ku bas­tır­dı. Şey­tan ge­lip, aya­ğın­dan tu­ta­rak uyan­dır­dı. ‘’Kalk na­ma­zın geç­mek üze­re­dir.’’ de­di. Ba­ye­zid-i Bes­tâ­mî haz­ret­le­ri bu­yur­du ki: ‘’Ey me­lûn sen böy­le işi na­sıl ya­par­sın? Sen, her­ke­sin na­ma­zı­nın kaç­ma­sı­nı, geç­me­si­ni is­ter­sin. Be­ni ni­ye uyan­dır­dın?’’Şey­tan de­di ki: ‘’Sa­bah na­ma­zı­nı ka­çır­dı­ğın gün, ağ­la­ya­rak yet­miş bin na­maz se­va­bı ka­zan­mış­tın. Bu­gün onu dü­şü­ne­rek, se­ni uyan­dır­dım ki, bir va­kit na­maz se­vâ­bı ka­za­na­sın. Yet­miş­bin na­ma­zın se­vâ­bı­na ka­vu­şa­ma­ya­sın.’’

GÜNÜN TARİHİ .................   II. DÜNYA HARBİNİN SONU
İn­san­lık ta­ri­hi bo­yun­ca ya­pı­lan sa­vaş­la­rın en kan­lı­sı olan II. Dün­ya Sa­va­şı, 39 yıl önce bugün bitmişti. Yaklaşık olarak 38 mil­yon in­sa­nın öl­dü­ğü bu sa­vaş­ta en faz­la kay­ba uğ­ra­yan ülkeler ve can ka­yıp­la­rı mik­ta­rı şöy­le­dir: Rus­ya: 17.000.000; Al­man­ya: 6.000.000; Po­lon­ya: 5.800.000; Ja­pon­ya: 2.000.000; Yu­gos­lav­ya: 1.600.000. Bu savaşta İn­gil­te­re ve ABD’nin kayıpları dörder yüz bin, Fransanın kaybı 570.000 kişidir. Türkiye bu harbe iştirak etmemiştir. 

FIKRA .................     KÖY­LÜ­NÜN CE­VA­BI
Köy­lü­nün bi­ri ilk de­fa şeh­re in­miş­ti. Çar­şı­da do­la­şir­ken, boş bir dük­kân­da otu­ran iki ki­şi gö­rün­ce bun­la­rın ne yap­tık­la­rı­na akıl er­di­re­me­di. İçe­ri gi­rip sor­du:
- Ku­su­ra bak­ma­yın. Si­zin bu­ra­da ne sat­tı­ğı­nı­zı an­la­ya­ma­dım?
Dük­kân­da­ki­ler, onun saf hâ­liy­le, alay et­mek için de­di­ler ki:
- Biz bu­ra­da eşek sa­ta­rız.
Köy­lü gü­lüm­se­ye­rek de­di ki:
- İki­niz­den baş­ka kal­ma­dı­ğı­na gö­re işi­niz iyi ol­ma­lı...