GÜNÜN TARİHİ ................ İMÂM-I ÂZAM

İmâm-ı Âzam Ebû Ha­nî­fe dört bü­yük imâ­mı­nın bi­rin­ci­si­dir. Hic­ri 80 yı­lın­da Kû­fe şeh­rin­de do­ğup, 150 yı­lın­da Bağ­dat’ta şe­hîd edil­di.
İl­mi­ni, Ham­mad’dan, o da İb­ra­him-i Ne­hai’den, bu da, Ab­dul­lah ib­ni Me­sûd’dan, bu da Re­sûl-i ek­rem­den al­mış­tır. İl­mi fa­zi­le­ti, ze­kâ­sı, an­la­yı­şı, zühd ve tak­va­sı, emâ­ne­ti, ça­buk cevap­lı ol­ma­sı, di­ne bağ­lı­lı­ğı, doğ­ru­lu­ğu her­ke­sin üs­tün­de idi.
Pey­gam­be­ri­miz İmâm-ı Âzam’ın ge­le­ce­ği­ni ha­dîs-i şe­rîf­ler­le ha­ber ver­di. Akıl­la­ra hay­ret ve­ren üs­tün­lü­ğü­nü bil­di­ren ki­tap­lar, sa­yı­la­ma­ya­cak ka­dar çok­tur.
KES­KİN ZE­KASI: Haz­ret-i İmam, bir gün otu­rur­ken bir kim­se geç­ti. Onun için şöy­le bu­yur­du:
-Bu kim­se ga­rib­dir, mu­alim­dir ve koy­nun­da tat­lı var­dır. Ora­da bu­lu­nan­lar ge­çe­ni ça­ğı­rıp sor­du­lar. Ay­nen İma­mın de­di­ği gi­bi çık­tı. O za­man İma­ma de­di­ler ki:
-Bu­nu na­sıl an­la­dı­nız?
-Onu sa­ğı­na so­lu­na ba­kar­ken ha­lin­de de­ğiş­me­ler ol­du­ğu­nu gör­düm. An­la­dım ki bu mem­le­ke­tin ya­ban­cı­sı­dır. Ya­nı­na ço­cuk­lar ge­lin­ce on­la­ra dik­kat­li­ce bak­tı­ğın­dan mu­al­lim ol­du­ğu­nu an­la­dım. Koy­nu­na si­nek­ler gi­ri­yor­du. Bun­dan da koy­nun­da tat­lı ol­du­ğu­nu an­la­dım.
 

Dünkü bulmacanın cevabı: 

¥ Du­va­rı nem, in­sa­nı gam yı­kar.
¥ Dü­şe­nin dos­tu ol­maz.
¥ Dost ka­ra gün­de bel­li olur.
¥ Di­le­nen doy­maz di­len­me­yen acık­maz.