GÜNÜN TARİHİ ................ GAZNELİ MAHMUD’UN VEFATI

Gaz­ne­li Mah­mûd, Müs­lü­man Türk­le­rin ye­tiş­tir­di­ği en bü­yük siîma­lar­dan bi­ri­dir. Fev­ka­la­de ce­sur, o ka­dar da ih­ti­yat­lı idi. Cü­vey­nî’nin yaz­dı­ğı­na gö­re sık sık, ha­ne­fî ve şa­fiî alim­le­ri­ni mec­li­si­ne da­vet eder, su­al­ler so­rar­dı. Çok iyi Ha­dîs bi­lir­di.
Se­fer ve sa­vaş­la­rı­nın tek ga­ye­si İlâ­yı Ke­li­me­tul­lah idi. Mü­ca­de­le­si­nin bir kıs­mı, doğ­ru­dan doğ­ru­ya put­pe­rest­le­re kar­şı ya­pı­lır­ken, di­ğer kıs­mı sa­pık dü­şün­ce­le­re kar­şı idi. Her iki züm­re­ye de Al­la­hın ina­ye­tiy­le ga­le­be et­miş­tir.
Bü­yük Sul­tan, sa­vaş dı­şın­da in­san öl­dür­me­miş­tir. Esir et­ti­ği bir­çok hü­küm­da­rı, ha­pis­le ce­za­lan­dır­ma­yı ter­cih eder­di.
Alim­le­re, din adam­la­rı­na, sa­nat­kar ve as­ker­le­re çok önem ver­miş on­la­rı ih­san­la­ra gar­ket­miş­tir.
61 yıl­dan zi­yâ­de ya­şa­yan Gaz­ne­li MAH­MÛD’un 45 se­ne­si, harp mey­dan­la­rın­da geç­miş­tir. Son Hin­dis­tan sa­vaş­la­rın­da, ma­lar­ya­ya ya­ka­lan­mış­tı. Belh şeh­ri­ne gi­der­ken has­ta­lı­ğı art­tı. Ta­bib­le­rin tav­si­ye­le­ri­ne al­dır­mı­yor­du. Sa­va­şa de­vam ar­zu­sun­day­dı.
Fa­kat Gaz­ne’ye dön­me­ye mec­bur kal­dı. Ge­ne de has­ta­lı­ğı ka­bul et­mek is­te­mi­yor, ya­ta­ğa gir­mi­yor­du.
Bü­yük as­ker, otur­du­ğu yer­de, 1030 yı­lın­da ve­fat ey­le­di. O gün­den be­ri Ehl-i Sün­net âlim­le­ri ve men­sup­la­rı, bu bü­yük Sul­tan’a Fâ­ti­ha­lar gön­der­mek­te­dir.
Ada­let ve in­sâ­fın tim­sa­li ha­li­ne ge­len Gaz­ne­li Mah­mûd ile Hind ül­ke­si ada­let­le do­nan­mış­tır. Bu bü­yük yü­rek­li in­san, ve­fâ­tın­dan 9 asır son­ra, 1947 yı­lın­da PA­KİS­TAN’ın­ doğ­ma­sın­da bi­rin­ci de­re­ce­de âmil ol­muş­tur.
¥ Ecel­den baş­ka her şe­ye çâ­re bu­lu­nur.
¥ Edep en ha­yır­lı mi­ras­dır.
¥ Eğ­ri ağa­ca ya­yım, her gör­dü­ğü­ne da­yım de­me.
¥ Ek to­hu­mun ha­sı­nı, çek­me yi­ye­cek ya­sı­nı.