ŞİİR.................. İLİM VE ÂLİM

İlim­siz bir­şey ol­maz, ilim her şe­ye baş­tır,
Ka­ran­lık yol­lar­da o, en aziz ar­ka­daş­tır.

İlim, uç­suz bu­cak­sız, bir um­mân-ı an­dı­rır,
İlim­den baş­ka her şey, in­sa­nı usan­dı­rır.

Na­sıl kıy­met­li ol­maz, Al­lah onu övü­yor,
Bak! Ne­bi-yi Muh­te­rem, bir ha­dîs­de ne di­yor:

(Ara, her yer­de il­mi, o yer is­ter Çin ol­sun!
İlim öğ­ren­mek farz­dır, her mü’min için ol­sun.)

Bak! Ali-yül­mür­te­za, ne  di­yor din­le­se­ne,
(Kö­le olu­rum, ba­na bir harf öğ­re­te­ne.)

Âlim, zâ­hid­den üs­tün, zühd il­min al­tın­da­dır,
Âlim­ler, âhi­ret­de ne­bî­ler ya­nın­da­dır.

İlim edin­me­nin ilk şar­tı, âlim bul­mak­tır,
Hiç­bir­şey dü­şün­me­den ona, tes­lim ol­mak­tır.

De­me! Ci­hân­da âlim, kal­ma­dı, bel­ki var­dır,
Aç gö­zü­nü, kal­bin­den zul­met per­de­sin kal­dır.

Bu dî­nin âlim­le­ri , ha­dis­le övül­dü­ler,
Be­ni İs­râ­il­de­ki ne­bî­ler gi­bi­dir­ler.

Ki­tab, al­tun bir ka­fes, ilm için­de kuş­tur,
Ka­fe­si sa­tın alan, ku­şâ mâ­lik ol­muş­tur.

SAĞLIK  ..................  ÜŞÜTMEYE KARŞI
Mev­sim ba­har, üşüt­me­le­re pek sık rast­la­rız. Ya­rım bar­dak ni­şas­ta­ya 2 fin­can toz şe­ker ko­yup 1 lit­re su ile ka­rış­tı­rın, son­ra da ağır ateş­te ka­rış­tı­ra  ka­rış­tı­ra iyi­ce pi­şi­rin, üze­ri­ne bi­raz çe­kil­miş tar­çın ser­pe­rek sı­cak sı­cak içer­se­niz inat­çı ök­sü­rü­ğü­nü­ze, bo­ğaz ağ­rı­nı­za bi­re bir ge­lir.
¥ Ser­ma­ye­si ça­nak çöm­lek, tüc­car­lık­tan dem vu­rur.
¥ Sırr­ça köşk­te otu­ran kom­şu­su­na taş at­maz.
¥ Sır­rı­nı düş­man bil­me­sin der isen, dos­tu­na aç­ma.