SOHBET................. HZ, İBRAHİM’İN HASLETİ (Aley­his­se­lâm)

İb­râ­him aley­his­se­lâm, as­la yal­nız ye­mek ye­mez­di. Da­ima fa­kir­le­re zi­yâ­fet ve­rir, on­lar­la bir­lik­te ye­mek yer­di.Yi­ne bir­gün mi­sa­fir ara­dı. Dı­şa­rı çı­kıp do­laş­tı. Ni­ha­yet bir ih­ti­yar gö­rüp evi­ne ge­tir­di. Hâ­li­ni so­rup an­la­dı ki kâ­fir imiş. İs­lâ­ma da­vet et­ti. Ka­bul et­me­di. Çok ıs­rar et­ti ise de çe­vir­mek müm­kün ol­ma­dı. Hu­zur­suz ol­du. Ye­mek ye­me­di. O ih­ti­yar da kal­kıp git­ti. Hak te­âlâ, İb­râ­him aley­his­se­lâ­ma hi­tap edip, ‘’Ben yet­miş yıl­dır onun küf­rü­ne bak­ma­yıp sa­bah ak­şam rız­kı­nı gön­der­dim. Sen bir­gün ye­mek ver­mek­le is­lâ­ma dâ­vet et­tin’’ bu­yur­du. İb­ra­him aley­his­se­lâm der­hal o ih­ti­ya­rın ar­ka­sın­dan ko­şup ye­tiş­ti.
İl­ti­fat ede­rek tek­rar eve da­vet et­ti. İh­ti­yar: ‘’Bi­raz ev­vel hiç il­ti­fat et­me­yip de şim­di et­me­ni­zin se­be­bi ne­dir’’ de­di. İb­râ­him aley­his­se­lâm ola­nı an­lat­tı. İh­ti­yar, Hak te­âlâ­nın ke­re­mi­ni an­la­dı ve çok ağ­la­dı. ‘’Ya İb­râ­him, bir pa­di­şah ki, düş­ma­nın­dan ötü­rü dos­tu­nu azar­la­dı. O çok ke­rem­li­dir. Ba­na imâ­nı öğ­ret’’ de­di, ca­nü gö­nül­den imâ­na gel­di.

GÜZEL SÖZLER...................................ARKADAŞLIK
Ah­lâ­ka uy­mı­yan kim­se ile ar­ka­daş­lık et­me­yi­niz! Yan­lış yol­da olan­la­rın ya­nı­na yak­laş­ma­yı­nız! İn­san odur ki söz­le­rin­de, iş­le­rin­de ve ah­lâ­kın­da, doğ­ru­luk­tan kıl ka­dar ay­rıl­maz.

SAĞLIK  .................  SERT YATAK
Ya­ta­ğın sert ol­ma­sı­nın sağ­lık açı­sın­dan bü­yük fay­da­sı var­dır. Yu­mu­şak ya­tak­ta omur­ga de­for­me olur ve sırt ağ­rı­la­rı­na yol açar. Bun­dan do­la­yı çok yu­mu­şak ya­tak mah­zur­lu­dur. Ya­ta­ğın her­han­gi bir ye­ri çök­me­miş ger­gin ve sırt üs­tü ya­tıl­dı­ğın­da içi­ne gö­mül­me­ye­cek ka­dar sert ol­ma­lı­dır. Bu tür sert ya­tak­ta yat­ma­ya alış­mış bir kim­se­nin yu­mu­şak ya­tak­ta ra­hat et­me­si de zor­dur. Ay­rı­ca sert ya­tak­ta ya­tan ço­cuk­la­rın vü­cut­la­rı da mun­ta­zam bir şe­kil­de ge­li­şir.