SOH­BET.................... ...........DUÂ

Düâ ka­za­yı, be­lâ­yı def eder. Ha­dîs-i şe­rîf­te (Ka­zâ, an­cak ve yal­nız düâ ile dur­du­ru­lur.) bu­yu­rul­du.
Yal­va­ra­rak, ağ­lı­ya­rak ve sı­ğı­na­rak, kı­rık kalb ile Al­la­hü te­âlâ­dan afv ve afi­yet di­le­me­li­dir. Kalb­de üzün­tü olun­ca gi­der­mek için töv­be ve is­tiğ­far et­me­li­dir. Dert ve be­lâ­lar ge­lin­ce, Al­la­hü te­âlâ­ya sı­ğın­ma­lı, âfi­yet ver­me­si , kur­tar­ma­sı için dua et­me­li, O’na yal­var­ma­lı­dır. Al­la­hü te­âlâ, düâ eden­le­ri, sıh­hat ve se­lâ­met is­ti­yen­le­ri se­ver. Mü’min sû­re­sin­de: (Düâ edi­niz! Düânı­zı ka­bul ede­rim.) bu­yur­du.
Re­sû­lul­lah, ve­si­le kı­la­rak düâ et­mek gü­zel olur. Ev­li­yâ­yı ve sâ­lih­le­ri de ve­si­le ede­rek duâ et­me­li­dir. (Düâ et­me­yen ar­zu­su­na ka­vu­şa­maz.) bu­yu­rul­muş­tur. Al­la­hü te­âlâ­nın rah­met ka­pı­sı, (rah­me­tin çı­kış ka­pı­sı) her za­man açık ise de, gi­riş ka­pı­sı olan kalb­ler her­kes­de açık de­ğil­dir. Bu­nun açıl­ma­sı için düâ et­me­li­dir. Ha­dis-i şe­rif­ler­de bu­yu­rul­du ki:
(Al­la­hü te­âlâ­yı unu­ta­rak, gaf­let­le edi­len duâ ka­bul ol­maz.)
(Na­ma­zı özür­süz kıl­ma­yan­la­rın dü­âla­rı ka­bul ol­maz.)
(Ge­ce se­her vak­tin­de ve na­maz­lar­dan son­ra ya­pı­lan düâ ka­bul olu­nur.)
Sa’d bin Ebi Vak­kas haz­ret­le­ri Pey­gam­ber aley­his­se­lâ­ma de­di ki:
-Ya Re­sû­lal­lah, düâ bu­yur da, Al­la­hü te­âlâ, be­nim her her düâmı ka­bul et­sin.
Ce­va­bın­da bu­yur­du­lar ki:
(Dü­ânı­zın ka­bul ol­ma­sı için he­lâl lok­ma yi­yi­niz. Çok kim­se var­dır ki, ye­dik­le­ri ve giy­dik­le­ri ha­ram­dır. Son­ra el­le­ri­ni kal­dı­rıp düâ eder­ler. Böy­le duâ na­sıl ka­bul olu­nur?).
İyi amel edip dûâsı ka­bul olan kim­se­nin Levh-i mah­fuz­da­ki ka­za­sı de­ği­şir. Ha­dîs-i şe­rîf­te bu­yu­rul­du ki:
(Ka­der, ted­bir ile, sa­kın­mak­la de­ğiş­mez. Fa­kat ka­bul olan düâ, o be­lâ ge­lir­ken ko­rur.)
Dü­ânın be­lâ­yı def et­me­si de, ka­za ve ka­der­den­dir. Kal­kan oka si­per ol­du­ğu gi­bi, düâ da, Al­la­hü te­âlâ­nın mer­ha­me­ti­nin gel­me­si­ne se­bep­tir.
Ha­ram iş­li­ye­nin  ve kal­bi gâ­fil ola­nın düâsı ka­bul ol­maz.