TARİH ................ İLK NÖBETÇİ DOKTORLAR

Os­man­lı Dev­le­ti’nin son de­vir­le­rin­de Tıp il­mi iler­le­dik­çe , mo­dern has­ta­ha­ne­le­rin açıl­ma­sı za­ru­ri ol­muş­tu.
Os­man­lı top­rak­la­rın­da ar­tık, en fen­nî  usûl­ler­le te­dâ­vî ve cer­ra­hî mü­da­ha­le­ler müm­kün­dü...
An­cak pa­ra­sı ol­ma­yan ve­ya yet­me­yen fa­kir te­bâa, he­nüz bu pa­ha­lı te­dâ­vi­den ge­re­ği ka­dar fay­da­la­na­mı­yor­du.
Pa­di­şâ­hın (Ab­dül-Me­cîd) an­ne­si, Bezm-i Âlem Vâ­li­de Sul­tan, bu­na çok üzü­lü­yor­du. Ta­ma­men şah­si ser­ve­tin­den ayır­dı­ğı ge­rek­li meb­lâ­ğı , iti­mat­lı adam­la­rı­na tev­dî et­ti.
Ak­sa­ray Ye­ni­bah­çe sem­tin­de ge­niş bir ara­zi  üze­ri­ne, Yal­nız GU­RA­BÂ (ga­rip­ler) ve Fu­ka­râ­nın is­ti­fa­de­si için; Mo­dern bir Has­ta­hâ­ne in­şâ­ası­nı ar­zu et­ti. Vak­fet­ti­ği en kıy­met­li mülk­le­riy­le, has­ta­la­rın her­tür­lü ih­ti­ya­cı­nın (üc­ret­siz) kar­şı­lan­ma­sı­nı va­siy­yet ey­le­di.
Va­kıf-GU­RU­BÂ Has­ta­ha­ne­si adıy­la ha­lâ fa­al olan bu mü­es­se­se, 1845 yı­lın­da  Pa­di­şâ­hın bu­lun­du­ğu sa­de bir tö­ren­le hiz­me­te gir­di.
O za­man İs­tan­bul dok­tor­la­rı­nın ço­ğu, Ga­la­ta ve Be­yoğ­lu semt­le­rin­de otu­rur­lar­dı.
İs­tan­bul ta­ra­fın­da­ki­ler, bil­has­sa ge­ce­le­ri, âcil vak’alar­da güç du­rum­da ka­lı­yor­lar­dı. Bu­nu gi­der­mek için, Ba­ye­zid sem­tin­de bu­lu­nan Sır­ma­keş Ec­za­ne­sin­de, 10 ta­bib ve 2 cer­ra­hın, nö­bet tut­ma­la­rı ka­rar­laş­tı­rıl­dı. Bu dok­tor­la­rın ve fa­kîr has­ta­la­rın ilâç be­del­le­ri, her ay Ha­zî­ne-i Has­sa’dan kar­şı­la­nı­yor­du...

GÜNÜN TARİHİ ................   BARBAROS HAYREDDİN PAŞA (2)
Sa­hib-i Dev­let (Baş­ba­kan) ile, ge­re­ği ka­dar gö­rüş­tük. Tür­lü ta­am­lar çe­ki­lip,ye­nil­di; şü­kür edil­di.
40 gün Ha­lep­te Sa­hi­bi Dev­let­le ka­lıp Âsitâ­ne-i Sa­ade­te gel­dim. Şev­ket­lû Sul­ta­nım­la bu­lu­şup, Dev­le­ti­ne du­âlar ey­le­dim.
Pa­di­şâh-I âlem da­hi zi­yâ­de mem­nun kal­dı. Kürk kaf­tan giy­di­rip, şu âciz ku­lu­nu KAP­TÂN-I DER­YÂ ey­le­di... (SON)