MENKIBE ................. ŞEHİDLER ACI ÇEKMEZ

Hazreti-i Âsi­ye­nin vâlidemizin müslüman olduğunu duyunca Fi­ra­vun, bir kasap çağırtıp emir verdi:
-Bunu eziyet ederek öldür?
Ka­sap em­ri ye­ri­ne ge­ti­rirken me­lek­ler:
-Yâ Rab­bi bunu hikmeti nedir? dediler.
Al­la­hü te­âlâ buyurdu:
-O ger­çek­ten Rabbine ka­vuş­mak is­te­miş­tir.
Ni­hâ­yet Âsi­ye validemiz can verirken du­dak­la­rı kı­mıl­dıyordu.
Me­lek­lere yine Hak teâlâ sordu:
-Onu dinleyin bakalım ne söylüyor?
-Yâ Rab­bi, ev is­ti­yor, Pek ağır işkenceye mâruz kaldığı halde çok basıt bir şey istedi.
Al­lâ­hü te­âlâ, Ceb­ra­il aley­his­se­lâm ile emir ver­di:
-Öğren ba­ka­lım, bu evi ki­min ya­nın­da is­ti­yor? 
Ceb­ra­il aley­his­se­lâm öğrendi:
Hazreti-i Âsi­ye Yâ Rab­bi, benim için Cennette Muhammed aleyhisselâmın yanında bir ev yap” diye niyazda bulunuyor.
Me­lek­lere bunu duyunca dediler ki:
 Ce­nâb-ı Hak da şöy­le bu­yu­rdu:
-Ben onun yurdunu öncedin hazırladım.
Al­lâ­hü te­âlâ, Âsi­ye validemize, en ufak bir acı çektirmemiştir. 
Zaten hiç bir şehid ölüm acısı duymaz.

ŞİİR  .................    TÜRKİYEM
Bur­cu bur­cu ko­kan, se­rin yay­la­sı.
Ye­şil­dir or­ma­nı, te­miz ha­va­sı.
Yük­se­lir hal­kı­nın, Mak­bûl du­ası.
Ta­şın ve  top­ra­ğın,al­tın Türkiyem!

Mey­ve seb­ze do­lu, gü­zel bah­çe­si.
Mut­lu­dur in­sa­nı, gü­ler çeh­re­si.
Dağ­la­rın­da akar, ço­ban çeş­me­si,
Üç ya­nın de­niz­dir, Türkiyem!