SOHBET ................ MÜSLÜMAN OLAN RAHİP
Hazret-i Ali’nin ordusu harbe giderken susuzluktan çok müşkül durumda kalmışlardı. Bütün aramalarına rağmen su bulunamadı. Çölde ilerlerken bir kilise göründü.
Hazreti Ali, kilisenin yakınındaki bir yere işaret ederek kazılmasını emir buyurdu.
Biraz kazdılar, bir büyük taş göründü. Çok uğraşmalarına rağmen taşı kaldıramadılar. Hazreti Ali mübarek parmaklarını taşın altından sokarak taşı kaldırdı. Taşın altından saf, tatlı, soğuk su çıktı. Ordu susuzluğunu giderdi.
Bu olayı kiliseden seyreden rahip, Hazret-i Ali’nin huzuruna gelerek dedi ki:
-Sen peygamber misin?
Hayır, son Peygamberin halifesiyim.
Bunun üzerine rahip müslümanlığı kabul etti. Hazret-i Ali rahibe buyurdu ki:
-Sen bu yaşa kadar kendi dininde yaşadığın halde, şimdi ne sebeple bizim dinimize girdin?
Rahip cevap verdi:
-Biz kitaplarımızda okuyoruz. Âlimlerimizden de duyduk. Burada bir çeşme ve üzerinde de bir taş vardır. O taşı peygamber veya vâsisi kaldırabilir. Senin bu taşı kaldırdığını görünce, yıllardır beklediğim arzuma kavuştum.
GÖRGÜ ................ SOFRADA KONUŞMAK
Sofrada konuşmak hiç bir zaman yanlış bir hareket değildir, fakat bunun da bir şekli bulunmalıdır. Nutuk verirmiş gibi yüksek sesle ve bütün sofradakilere hitap ederek konuşmak görgü kaidelerine aykırı düşmektedir. Yan masalardakilerle devamlı konuşmak, etrafta kimse yokmuş gibi davranmak da gene doğru değildir. Sofrada alçak sesle etrafı rahatsız etmeden ve herkesi ilgilendiren konulardan söz etmek yerinde olur. Konular daima neşe verecek cinsten olmalı, kimseyi hedef tutmamalı, hep aynı kişi konuşmamalıdır.
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE