SOHBET ............... ALTI ŞEY

Bir sı­ra­sı dü­şe­rek, İb­râ­him-i Ed­hem­den “kud­di­se sir­ruh’’, bi­ri­si na­si­hat is­te­di. Bu­yur­du ki, al­tı şe­yi ka­bûl eder­sen, hiç­bir işin sa­na za­rar ver­mez. O al­tı şey şu­dur:
1-Gü­nâh ya­pa­ca­ğın za­man, Onun rız­kı­nı ye­me! Rız­kı­nı yi­yip de, Ona is­yân et­mek, doğ­ru olur mu?
2-Ona âsî ol­mak is­ter­sen, Onun mül­kün­den çık! Mül­kün­de olup da, Ona is­yân et­mek, lâ­yık olur mu?
3-Ona is­yân et­mek is­ter­sen, gör­dü­ğü yer­de gü­nâh yap­ma! Gör­me­di­ği bir yer­de yap! Onun mül­kün­de olup, rız­kı­nı yi­yip, gör­dü­ğü yer­de gü­nâh yap­mak, uy­gun de­ğil­dir.
4-Can alı­cı me­lek, rû­hu­nu al­ma­ğa gel­di­ği za­man, tev­be edin­ce­ye ka­dar izin is­te! O me­le­ği ko­va­maz­sın. Kud­re­tin var iken, o gel­me­den ön­ce tev­be et! O da, bu sâ’at­dır. Zi­râ, Me­lek-ül-mevt, ânî ge­lir.
5-Me­zâr­da, Mün­ker ve Ne­kir is­min­de­ki iki me­lek, sü­âl için gel­dik­le­ri va­kit, on­la­rı kov, se­ni im­ti­han et­me­sin­ler! So­ran kim­se de­di ki, (Bu­na im­kân yok­tur), Şeyh bu­yur­du ki, (Öy­le ise, şim­di­den on­la­ra ce­vâb ha­zır­la!)
6-Kı­yâ­met gü­nü Al­la­hü te­âlâ (Gü­nâhı olan­lar, Ce­hen­ne­me git­sin!) di­ye emr edin­ce, ben git­mem de! So­ran kim­se de­di ki, (Bu sö­zü­mü din­le­mez­ler). Bu­nun üze­ri­ne, o kim­se, tev­be et­ti ve ölün­ce­ye ka­dar, töv­be­sin­den vaz­geç­me­di. Ev­li­yâ­nın sö­zün­de, rab­bâ­nî te­sir var­dır.

ŞİİR  ...............    ALKOLİĞİN AKİBETİ
Ha­rap olur evin bu­lun­maz aş’ın,
Be­lâ­dan be­lâ­ya so­ku­lur ba­şın
So­nu iyi ol­maz hiç bir ay­ya­şın,
Aki­bet şu üç­ten bi­ri­ni ya­zar:
HA­PİS­HA­NE, TI­MAR­HA­NE ya ME­ZAR...

De­ği­şir ta­bi­at, bo­zu­lur âdet,
Ne ça­lış­ma olur, ne de iba­det, 
Dün­ya­da bu­lun­maz hu­zur, sa­adet,
Aki­bet şu üç­ten bi­ri­ni ya­zar:
HA­PİS­HA­NE, TI­MAR­HA­NE ya ME­ZAR...