HİKAYE ......................................ANNE SEVGİSİ

Bir gün Haz­ret-i Sü­ley­man’ın hu­zu­ru­na iki ka­dın gi­rer. Be­ra­ber­le­rin­de bir de ço­cuk var­dır. Ka­dın­lar­dan her­bi­ri, ço­cu­ğun ken­di­si­ne ait ol­du­ğu­nu id­dia eder.Bu du­rum­da Haz­ret-i Sü­ley­man hü­küm ver­mek­te te­red­dü­te dü­şer. Ka­dın­la­ra der ki:
-Ma­dem iki­niz de “ço­cuk be­nim­dir” di­yor­su­nuz. O hal­de ço­cu­ğu iki­ye ayı­ra­ca­ğım. Her bi­ri­ni­ze bi­rer par­ça­sı­nı ve­re­ce­ğim.
Bu­nu du­yan ka­dın­lar­dan bi­ri ağ­lı­ya­rak ileri atıl­dı.Yal­va­ran bir ses­le de­di ki:
-Aman efen­dim! Sa­kın ço­cu­ğu iki­ye ayır­ma­yın. Var­sın onu­nun ol­sun! Ben da­vam­dan vaz­ge­çi­yo­rum!
Bu­nun üze­ri­ne Haz­ret-i Sü­ley­man ço­cu­ğun asıl an­ne­si­nin o ka­dın ol­du­ğu­nu an­la­dı ve ço­cu­ğu ona tes­lim et­ti.

FIKRA......................................      SAH­NE­YE BUY­RUN

Aktör, rol icabı bağırıyordu: “Bir at!... istiyorum!... Bir at için krallığımı veririm!”
O sırada bir seyirci seslendi: “Eşek olsa olmazmı?”
Tepesi atan aktör cevap verdi: “Olur buyurun sah­ne­ye.”

Dünkü bulmacanın cevabı