ŞİİR ...................................... SANCAK

Şe­hit­le­rin ka­nıy­le, al­dır va­tan top­ra­ğı
Onun için al ol­muş, Os­man­lı­nın san­ca­ğı,

Kı­zıl bir dağ koy­nun­dan, Ay–yıl­dı­zı ala­rak
Ye­re düş­müş bir bu­lut, ol­muş bi­ze al bay­rak.

Al bay­rak­ta gör­dü­ğüm, Türk’ün hâ­lis  özü­dür
Ay “Er­tuğ­rul” kı­lı­cı, yıl­dız “Os­man” gö­zü­dür!...

Doğ­muş Sö­ğüt Da­ğı’nda, Hind’e ka­dar yü­rü­müş;
Hak yo­lun­da dök­tü­ğü kan­lar ar­zı bü­rü­müş.

Se­nin için bu va­tan, Ulu san­cak, hak san­cak!
Bü­tün mil­let bir kalb ol­muş se­nin için çar­par an­cak!
Ali EK­REM BO­LA­YIR

MENKIBE ......................................  “SANKİ YANIMIZDAYDIN”
Şem­sed­din-i At­târ haz­re­t­le­ri anlatır: Mev­lâ­nâ Ce­lâ­led­din-i Rû­mi bir gün câ­mi’de va’z eder­ken, mevzû Hı­zır ile Mu­sâ aley­him­esse­lâ­mın hi­kâ­ye­si­ne gel­miş idi. Bu kıs­sa­yı, öy­le fe­sâ­hat ve be­lâ­gat ile an­la­tı­yor­du ki, her­kes ne­fe­si­ni ke­sip, can ku­la­ğı ile din­li­yor­du. Be­nim ya­nım­da bir şa­hıs ba­şı­nı önü­ne eğ­miş bir­şey­ler mı­rıl­da­nı­yor­du. Ku­lak ver­dim, dediklerini anlandım! Şöy­le di­yor­du:
“San­ki ya­nı­mız­da idin, sanki üçüncümüz sen idin’’ diyordu
Bu­nun Hı­zır ol­du­ğu­nu an­la­dım. Ya­nı­na so­kul­dum.
An­la­dım, sen Hı­zır­sın, ne olur, ba­na ih­sân ey­le!” dedim.
Ce­vâ­ben bu­yur­du ki:
“Bu­ra­da haz­ret-i Mev­lâ­nâ var­ken, be­nim sa­na ih­sân­da bu­lun­mam de­niz ya­nın­da te­yem­müm gi­bi olur. Se­nin bü­tün müş­kül­le­ri­ni o hal­le­der de­yip, gö­zü­mün önün­den kay­bol­du.
Ben bu hâli, Mev­lâ­na haz­ret­le­ri­ne an­lat­mak için ya­nı­na git­ti­ğim­de, ben sö­ze baş­la­ma­dan, O: “Ey At­târ, Hı­zır aley­his­se­lâ­mın söz­le­ri doğ­ru­dur.!” diyerek benim sözümü kesti.