SOHBET ................. EBU BEKR-İ SIDDÎK
Adı Abdüllahdır. Babası Kuhâfedir. Eshâb-ı kirâmın en üstünü. Aşere-i mübeşşerenin (Cennetle müjdelenen on kişinin) birincisidir. Resûlullahın mağara arkadaşı ve ilk halifesidir. Manifatura tüccarı olup çok zengin ve Kureyşin ileri gelenlerinden idi. Resûlullaha fevkal’ade sıdkı ve sevgisi vardı. Malının hepsini Resûlullahın uğrunda harç etdi. Çok hadîs-i şerîf ile ve ayeti kerime ile medh olundu. Bütün gazalarda bulundu. Kendini Resûlullaha siper ederdi. Eshâb-ı Kirâmın sözbirliği ile halife seçilip dini islâmı kuvvetlendirdi. İki sene, üç ay ve on gün hilâfetten sonra hicretin onüçüncü yılı Cemâzil-âhır ayı yirmiikinci günü, akşamdan sonra, 63 yaşında iken vefat etdi. (23 Ağustos 634) Peygamberimizin yanına defn edildi. Menkıbeleri, tevazuu ve cömertliği dillere destan olmuştur. Kur’ân-ı kerîmi toplayarak büyük hizmet yapmıştır.
GÜNÜN TARİHİ ............... ÇALDIRAN ZAFERİ
23 Ağustos 1514’de Osmanlı Ordusu ile İranlılar arasında Çaldıran Ovasında yapılan Çaldıran meydan savaşının dünya tarihinde çok muhteşem bir yeri vardır. Yavuz Sultan Selimin bu meydan savaşı kat’i neticeli savaşların en güzel bir örneğidir. Bir meydan şavaşıyla Şah’ın ordusu imha ediliyor. Anadolu asırlarca doğudan gelecek tehlikelere karşı korunmuş oluyordu. Anadolunu’nun doğu yaylasının, Osmanlı hakimiyeti altına girmesiyle ülke, hariçten taarruz edilemez hale gelmişti. Şi’îliği Anadolu’ya sokmak suretiyle, birliği, bütünlüğü bozan Şah’ı, Çaldıran’da bir imha şavaşı ile yenen Yavuz Sultan Selim Han, Şi’îliğin yayılmasını önlemiş oldu. Anadolunun birer parçası olan bazı vilayetler Osmanlı hudutları içine dahil oldu. İran, Osmanlılar için tehlike olmaktan çıktı.
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE