TARİH ................. SULTAN MURAD HAN’IN DUÂSI

Os­man­lı Or­du­su Ko­sa­vaya öğle sı­ca­ğın­da gel­miş­ti. Ge­ce olur ol­maz, or­du­ga­hın üze­ri­ne ko­yu bir sis çök­tü. Göz gö­zü gör­mü­yor­du.
Sul­tan I. Mu­rad Han, or­ta­lık­dan el, ayak çe­ki­lin­ce, ab­dest al­dı, iki re­kat na­maz kıl­dı. Yü­zü­nü top­ra­ğa ko­yup dua et­ti:
“Yâ Rab­bî! Bun­ca ke­re du­amı ka­bul edip be­ni mah­rum et­me­din. Yi­ne du­amı ka­bul ey­le. Bir yağ­mur ve­rip, bu ka­ran­lı­ğı ve du­ma­nı def et. Tâ ki, düş­man as­ke­ri­ni gö­zü­müz­le gö­rüp, yüz­yü­ze cenk ede­lim. Al­la­hım, ben de sı­ra­dan bir ku­lu­num. Be­nim sır­la­rı­mı ve ni­ye­ti­mi bi­lir­sin. Mal, mülk edin­mek gi­bi bir mak­sa­dım yok. Se­nin ha­lis rı­za­nı is­te­rim.
Yâ Rab­bî! Bu mü­min­le­ri kâ­fir di­ya­rın­da mağ­lub ve he­lak kıl­ma. On­lar için ben ca­nı­mı ver­me­ye ha­zı­rım. Tek sen ka­bul ey­le.
Sul­tan Mu­rad’ın bu sa­mi­mi du­ası ka­bul ol­du. Yağ­mur yağ­dı. Sis da­ğıl­dı, düş­man as­ke­ri­nin üze­ri­ne çök­tü.
Er­te­si gün Ko­sa­va sa­va­şı Os­man­lı­nın za­fe­ri ile ne­ti­ce­len­di. Sul­tan Mu­rad han za­fe­rin se­vin­ci­ni ya­şa­dı. Da­ha son­ra di­le­di­ği şe­ha­de­te ka­vuş­tu.

GÜNÜN TARİHİ  .................  SULTAN BİRİNCİ MURAD HAN
Sul­tan Mu­râd-ı Hü­dâ­ven­di­gâr, Os­mân­lı pâdi­şâh­la­rı­nın üçün­cü­sü­dür. Sul­tân Or­hanın oğ­lu, Yıl­dı­rım Sultân Bâ­ye­zîdin ba­ba­sı­dır. 1359’da pederi ve­fât edin­ce tah­ta çık­tı. Ön­ce An­ka­rayı al­dı. La­la Şâ­hin Pâ­şayı ilk ser­dâr ve Sadr-ı a’zam yap­dı. Haç­lı or­du­su­na kar­şı (Sırb Sın­dı­ğı), mu­hâ­re­be­si­ni ka­zan­dı. Tu­naya ka­dar al­dı. İki­yüz­bin ki­şi­lik İkin­ci Haç­lı or­du­su­na kar­şı Ko­so­va ovasında çetin Sa­va­şı ka­zan­dı. Sırb Kra­lı La­za­ri ve ku­man­dan­la­rı öl­dü. Sırb dev­le­ti yok edil­di. 1389 da bir ya­ra­lı sır­bın hâ­li­ni so­rar­ken şe­hid edil­di.