SOH­BET.....................................GÜ­ZEL ŞE­HİR

Kur’ân-ı Ke­rîm’de­ki “Bel­de­tun Tay­yi­be­tun” sö­zü, “gü­zel şe­hir” an­la­mı­na ge­lir. Eb­ced he­sa­bıy­la da, harf­le­rin top­la­mı 857 dir. Bu rak­kam, Hic­rî tak­vi­me gö­re, İs­tan­bul’un fe­tih yı­lı­dır.
Ak­şem­sed­din haz­ret­le­ri, “Bel­de­tun Tay­yi­be­tun” ke­li­me­si­ni tef­sir eder­ken, fet­hin bu de­f’a mut­la­ka na­sip ola­ca­ğı­nı söy­le­miş­tir. Sö­zü de ay­nen çık­mış­tır.

Şİ­İR   ..........................    SÜR ATI­NI EY FA­TİH!
Sür atı­nı ey Faâtih, sür şah­la­nan atı­nı
İn­let top ses­le­riy­le Bi­zans sal­ta­na­tı­nı.
Yı­kıl­sın Kos­tan­ti­nin ta­cı, tah­tı, sa­ra­yı,
Bu za­fer hay­ran eder is­ken­de­ri, Dâ­râ­yı
Sür atı­nı ey Fâ­tih, Sür şah­lan­sın Bo­ğaz­da,
Baş­la­sın ye­ni bir çağ, ye­ni ta­ri­hi yaz da,
Muh­te­şem kud­re­tin­den sur­lar ol­sun ha­ra­be,
Dil­le­re des­tan ol­sun bu eş­siz mu­ha­re­be.
Se­nin fet­hi­ni bek­ler Kı­rım, Ef­lak ve Buğ­dan,
Tür­kün gü­ne­şi doğ­sun miğ­fe­rin­de­ki tuğ­dan.

SOH­BET  ..........................  EY­YÜB SUL­TAN’IN VA­Sİ­YE­Tİ
İs­tan­bul sur­la­rı ö­nün­de has­ta­la­na­rak ya­ta­ğa dü­şen Ey­yûb el-En­sâ­ri’ye va­si­ye­ti so­ru­lun­ca
“Res­ûl-ü Ek­rem­den İs­tan­bul sur­la­rı­nın ya­kı­nı­na sa­lih bir kim­se­nin def­no­la­ca­ğı­nı işit­miş­tim. Uma­rım ki o ben ola­yım. Bu se­bep­le ve­fa­tım­dan  son­ra be­ni gas­le­di­niz. Na­aşı­mı da müs­lü­man or­du­su­nun iler­le­ye­bi­le­ce­ği­ en ile­ri nok­ta­ya gö­tü­rüp def­ne­di­niz” de­miş­tir. Va­si­ye­ti ay­nan ye­ri­ne ge­ti­ril­miş­tir.
¬ Âlimin dostundan düşmanı daha çoktur.