SOHBET .................. İMÂM-I A’ZAM (2)

Dehri bu cevap karşısında şaşırdı, şöyle bir soru sordu:
-Her şeyin bir ciheti bulunur. Dediğin hakiki birin yüzü hangi taraftadır?
-Mumu yakınca ışığı hangi tarafta görünür?
-Her taraftan görünür?
-Mecazi olan bir ışığın hali böyle olunca, ebedî olup, eni boyu olmayan göklerin ve yerlerin nuru olanın hali nasıl nasıl olur?
Dehrî yeni bir soru sordu:
-Her var olanın muhakkak bir yeri vardır. Hakiki var dediğinin yeri neresidir?
Ebû Hanife biraz süt getirdikten sonra şu soruyu sordu:
-Bu sütte yağ var mıdır?
-Vardır.
-Yağ bu sütün neresindedir?
-Hiç bir yerine mahsus değildir.
-Yok olan bir varlığın hali böyle olursa, göklerin ve yerlerin yaratıcısı, daimi ve ebedî olanın hali niçin böyle olmasın?
Dehri bir soru daha sordu:
-Şimdi o ne iş yapmakla meşguldür?
-Sen bana bütün sorularını minberden sordun, şimdi bir kerecik de sen oradan inip, benim yerime gel, ben minbere çıkayım, sana oradan cevap vereyim.
Dehri minberden indi, Ebu Hanife çıkıp şöyle konuştu:
-Minberde senin gibi Allahü teâlâyı yaratıklara benzeten bir müşebbih olunca, onu yere indirir, benim gibi Allahü teâlâyı her bakımdan bir ve tek bilen bir muvahhid olunca onu minbere yükseltir. Şimdi onun işi bu idi.
Sonra sure-i Rahmanın 28. âyet-i kerimesinin sonunu okudu. Bunun üzerine mel’un dehri söyleyecek söz bulamadı, yenildi ve kahroldu. SON

BİLMECE .................. BİLDİRMECE
Altı taş üstü taş içi dolu binbir baş.
(Cevabı yarın)

SOH­BET .................. İMÂM-I A’ZAM (2)

SOHBET .................. İMÂM-I A’ZAM (2)