Untitled Document

ŞİİR ..............YAVRUM


Ey nazlı yavrum unutmam seni,
Aylar günler değil geçsede yıllar.
Yakdı mahv eyledi artık beni,
Çıkar mı gönülden, o tatlı diller?

Kıyamaz iken hiç, öpmeğe tenin,
Şimdi ne haldedir, nazik bedenin?
Andıkça her zaman, gonca dihenin
Yansın ahım ile, kül olsun güller!

Tegayyürler gelip, güzel cismine,
Döküldümü siyah kaşlar yüzüne?
Sırma saçlar, dağıldımı üstüne,
Sarardımı, kokladığım sümbüller?

Temiz ruhun, cennetine uçtumu?
Gül yanağın, tatlı yüzün soldu mu?
Çürüyüp de şimdi toprak oldu mu?
Öpüp kokladığım, o pamuk eller,

FIKRA      .............ŞAKAYA TAHAMMÜLÜ YOKMUŞ
Kendisini babayiğit sayan bir adam yolda giderken ensesinde bir tokadın şakladığını ıstırapla hissederek geri dönmüş. Küstah her kim ise behemehal haddini bildirmek üzere:
- Vay! Bana ha?... diye mukabeleye davranırken birde ne görsün?
Meğer ensesine imrenerek şamarı vuran dev gibi kocaman bir kabadayı değil mi? Şaşalıyarak sormuş:
- Bana bak... Ciddi mi vurdun şaka mı?
İri kıyım penlivan kestirip atmış:
- Ciddi Ne olacak! 
- Ha!!!... şöyle söyle.. Yoksa... şakaya hiç tahammülüm yoktur.
Deyip pişkince dönüp yoluna devam etmiş.

¥ Her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır.





Featured Image 01