SOHBET..........................ZEKÂT VERMEK
Bir kimsenin, tam mülkü olan nisap miktarındaki ZEKÂT MALI’nın, belli zamanda, belli miktarını, zekât niyeti ile ayırıp, emredilen müslümanlara vermesi farzdır.
Mükellef olan, yâni akıl baliğ olan, hür olan müslüman, erkek ve kadının şartları bulununca, zekât vermeleri lâzımdır.
Zekât olan malı, fakirin eline vermek lâzımdır. Bir kimse, zekât niyeti etmeden, fakirlere, milyonlarca lira verse, zekât borcu ödenmez. Zekât, fakirlerin zenginlerde olan hakkıdır. Zekât vermiyenler, bu hakkı ödemedikleri için, yâni ibâdet yapmadıkları için günâhkâr olurlar.
Zekât vermek, Kur’ân-ı Kerîm’in otuziki yerinde, namazla birlikte emredilmektedir. Bir kimse, zekât vermeği vazife bilmez, farz olduğuna inanmazsa vermediği için üzülmez, günâha girdiğini bilmezse yani inkâr ederse kâfir olur.
ŞİİR .................. EFENDİM
Düşte görmek için kalbim ağlıyor.
Alevler saçıyor her an efendim.
Bu başka doyulmaz, yürek dağlıyor.
Kanayan kalbine derman efendim.
Âşık olan gönül rahat bulmuyor.
Hep himmet istiyor, mümkün olmuyor.
Yol uzak, yük ağır, çile dolmuyor.
Hâlimiz herkese ayan efendim.
¥ Dâim, her zaman, sadıklar ile birlikte bulunmayı istemelidir, isteyen bir gün olur, kavuşur. Çünki, istemek kavuşmanın başlangıcıdır. Allah adamlarını seven kurtulur.
Din ve dünya sâdetiyle ziynetlenir.
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE