HİKAYE.........................YUMURTA HIRSIZI
Çocuk sevinçle koştu:
–Anne, bak!
–Ne o?
–Yumurta.
-Nerden aldın?
–Komşunun folluğundan!
–Getir pişireyim de ye!.
Çocuk ertesi gün koltuğunda bir tavukla, daha ertesin gün de bir hindi ile geldi. Annesi yine:
–Aman ne güzel! Nasıl tuttun bunu? Haydi pişireyim de yiyelim, dedi...
Çocuk, annesinin bu sözleri üzerine, eve daha kıymetli şeyler getirmeğe karar verdi. Aradan yıllar geçti. Bir gün gizlice komşu evlerden birinin ahırına girdi. Kendi kendine:
“- Yarış atını kaçırırsam, satar anneme büyük hediyeler alırım” diyordu.
Fakat atı çalarken yakalandı. Kurtulmak için atın sahibini öldürdü. Bu yüzden idama mahkûm oldu.
İdam sehpasında son sözleri şu oldu:
-Eğer yumurtayı çaldığım gün, annem bunun hırsızlık olduğunu söyleseydi, ben bugün şerefsizce idam sehpasında can vermiyecektim.
MANİ
Derler, Vezir için, sultan kınanmaz,
Yaş, kurunun yanında her zaman yanmaz,
Kul aldanır, Cenâb-ı Hak aldanmaz,
Herkes günâhına yanar demişler.
¥ Herşeyden önce istenilencek, en çok aranılacak şey, Hak teâlâya kavuşturan yolu bulmaktır.
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE